பதம்பர வெனப்பகர் பரமமெய்ஞ் ஞானி
	முத்திபஞ் சாக்கர முறைமையி லயிக்கியஞ்
	சத்திய மிதுவெனச் சார்ந்தவர்க் குரைத்தோன்
	அஞ்செழுத் துள்ளே அனைத்தையுங் காட்டிஎன்
200	நெஞ்சழுத் தியகுரு நீதி மாதவன்
	எல்லா நிறைந்த இறைவன் செயலெனக்
	கல்லா எனக்குங் கருணைசெய் கடவுள்
	குருவரு ளாலே கூடுவ தல்லால்
	திருவரு ளுறாதெனத் தெரிந்திட உரைத்தோன்
205	குருவுரு வருளெனக் கொண்டபின் குறையாப்
	பொருள்மய மாமெனப் புகன்றிடு போதன்
	எந்தமூர்த் திகளையு மெழிற்குரு வடிவெனச்
	சிந்தையில் தியக்கறத் தேர்ந்தவர்க் குரைத்தோன்
	சதாசிவ மென்றபேர் தான்படைத் ததுதான்
210	எதாவதே பொருளென் றேடுத்தெடுத் துரைத்தான்
	கல்லானை கன்னல் கவர்ந்திடச் செய்தவன்
	எல்லாம் வல்லசித் தெம்மிறை என்றோன்
	எவ்வுயிர் தோறும் இறைமே வியதிறஞ்
	செவ்விய பிரம்படி செப்பிடு மென்றோன்
215	எவ்வண மெவரெவ ரிசைத்தன ரவரவர்க்
	கவ்வண மாவனெம் மானென அறைந்தோன்
	ஒருபாண னுக்கே யொருசிவ னாட்படின்
	வருமடி யார்திறம் வழுத்தொணா தென்றோன்
	சிவனடி யாரைச் சிவனெனக் காண்பவன்
220	எவனவன் சிவனே என்றெடுத் துரைத்தோன்
	விருப்பு வெறுப்பினை வேரறப் பறித்துக்
	கருப்புகா தென்னைக் காத்தருள் சேய்தோன்
	இருசொல் லுரையா தியானின்ப மெய்த
	ஒருசொல் லுரைத்த உயர்குண பூதரன்
225	அத்துவா மார்க்கம் ஆறையு மகற்றித்
	தத்துவா தீதத் தன்மையைத் தந்தோன்
	திருமகள் மருவிய திகழ்வா மறைசையில்
	வருமுணர் வாளன் மருளிலா மனத்தான்