பக்கம் எண் :

காவியங்கள் : கற்பனையும் கதையும்


கண்ணன் பாட்டு


கண்ணன் -- என் காதலன்

உறக்கமும் விழிப்பும்

(நாதநாமக்கிரியை -- ஆதிதாளம்.
ரசங்கள்; பீபத்ஸம், சிருங்காரம்.)

நேர மிகுந்ததின்னும் நித்திரையின்றி. -- உங்கள்
நினைப்புத் தெரியவில்லை, கூத்தடிக்கிறீர்;
சோரன் உறங்கிவிழும் நள்ளிரவிலே -- என்ன
தூளி படுகுதடி, இவ்விடத்திலே.
ஊரை யெழுப்பிவிட நிச்சயங்கொண்டீர், -- அன்னை
ஒருத்தி யுண் டென்பதையும் மறந்துவிட்டீர்;
சாரம் மிகுந்ததென்று வார்த்தைசொல்கிறீர், -- மிகச்
சலிப்புத் தருகுதடி சகிப்பெண்களே.







1


நானும் பலதினங்கள் பொறுத்திருந்தேன், -- இது
நாளுக்கு நாளதிக மாகிவிட்டதே;
கூன னொருவன்வந்திந் நாணிபின்னலைக்
கொண்டை மலர்சிதற நின்றிழுத்ததும்,
ஆனை மதம்பிடித்திவ் வஞ்சியம்மையின்
அருகினி லோட இவள் மூர்ச்சையுற்றதும்,
பானையில் வெண்ணெய்முற்றும் தின்று விட்டதால்
பாங்கி யுரோகிணிக்கு நோவுகண்டதும்,







2

பத்தினி யாளையொரு பண்ணைவெளியில்
பத்துச் சிறுவர்வந்து முத்தமிட்டதும்,
நத்தி மகளினுக்கோர் சோதிடன்வந்து
நாற்ப தரசர்தம்மை வாக்களித்ததும்,
கொத்துக் கனல்விழியக் கோவினிப்பெண்ணைக்
கொங்கத்து மூளிகண்டு கொக்கரித்ததும்,
வித்தைப் பெயருடைய வீணியவளும்
மேற்குத் திசைமொழிகள் கற்றுவந்ததும்,







3

எத்தனை பொய்களடி, என்னகதைகள்!
என்னை உறக்கமின்றி இன்னல்செய்கிறீர்;
சத்தமிடுங் குழல்கள் வீணைகளெல்லாம்
தாளங்க ளோடுகட்டி மூடிவைத்தங்கே,
மெத்த வெளிச்சமின்றி ஒற்றைவிளக்கை
மேற்குச் சுவரருகில் வைத்ததன் பின்னர்,
நித்திரை கொள்ளஎனைத் தனியில்விட்டே
நீங்களெல் லோருமுங்கள் வீடுசெல்லுவீர்.






4

பாங்கியர் போன பின்பு தனியிருந்து சொல்லுதல்


கண்கள் உறங்கவொரு காரணமுண்டோ,
கண்ணனை இன்றிரவு காண்பதன்முன்னே?
பெண்களெல் லோருமவர் வீடுசென்றிட்டார்;
பிரிய மிகுந்தகண்ணன் காத்திருக்கின்றான்;
வெண்கல வாணிகரின் வீதிமுனையில்
வேலிப் புறத்திலெனைக் காணடியென்றான்;
கண்கள் உறங்கலெனுங் காரியமுண்டோ,
கண்ணனைக் கையிரண்டுங் கட்டலின்றியே?







5