பக்கம் எண் :

காவியங்கள் : கற்பனையும் கதையும்

சகுனியின் சதி

வேறு

என்று சுயோதனன் கூறியே -- நெஞ்சம்
ஈர்ந்திடக் கண்ட சகுனிதான்; -- ‘அட!
இன்று தருகுவன் வெற்றியே; -- இதற்கு
இத்தனை வீண்சொல் வளர்ப்பதேன்? -- இனி
ஒன்றுரைப் பேன் நல் உபாயந்தான்; -- அதை
ஊன்றிக் கருத்தொடு கேட்பையால்; -- ஒரு
மன்று புனைந்திடச் செய்திநீ, -- தெய்வ
மண்டப மொத்த நலங்கொண்டே;
53

‘மண்டபங் காண வருவிரென் -- றந்த
மன்னவர் தம்மை வரவழைத் -- தங்கு
கொண்ட கருத்தை முடிப்பவே -- மெல்லக்
கூட்டிவன் சூது பொரச்செய்வோம்; -- அந்த
வண்டரை நாழிகை யொன்றிலே -- தங்கள்
வான்பொருள் யாவையும் தோற்றுனைப் -- பணி
தொண்ட ரெனச்செய் திடுவன்யான், -- என் றன்
சூதின் வலிமை அறிவைநீ.
54

வெஞ்சமர் செய்திடு வோமெனில் -- அதில்
வெற்றியும் தோல்வியும் யார்கண்டார்? -- அந்தப்
பஞ்சவர் வீரம் பெரிதுகாண்! -- ஒரு
பார்த்தன்கை வில்லுக் கெதிருண்டோ? -- உன்றன்
நெஞ்சத்திற் சூதை யிகழ்ச்சியாக் -- கொள்ள
நீதமில்லை, முன்னைப் பார்த்திவர் -- தொகை
கொஞ்ச மிலைப்பெருஞ் சூதினால் -- வெற்றி
கொண்டு பகையை அழித்துளோர்.
55

‘நாடும் குடிகளும் செல்வமும் -- எண்ணி,
நானிலத் தோர்கொடும் போர்செய்வார்; -- அன்றி
ஓடுங் குருதியைத் தேக்கவோ? -- தமர்
ஊன்குவை கண்டு களிக்கவோ? -- அந்த
நாடும் குடிகளும் செல்வமும் -- ஒரு
நாழிகைப் போதினில் சூதினால் -- வெல்லக்
கூடு மெனிற்பிறி தெண்ணலேன்? -- என்றன்
கொள்கை இது’வெனக் கூறினான்.
56

இங்கிது கேட்ட சுயோதனன் -- ‘மிக
இங்கிதம் சொல்லினை, மாமனே!’ -- என்று
சங்கிலிப் பொன்னின் மணியிட்ட -- ஒளித்
தாமம் சகுனிக்குச் சூட்டினான்; -- பின்னர்,
‘எங்கும் புவிமிசை உன்னைப்போல் -- எனக்
கில்லை இனியது சொல்லுவோர்’ -- என்று
பொங்கும் உவகையின் மார்புறக் -- கட்டிப்
பூரித்து விம்மித் தழுவினான்.
57