பக்கம் எண் :

76சத்திய சோதனை

Untitled Document
கொண்டேன் என்பதைத் தவிர    அதனால் எனக்கு  எவ்விதத்திலும்
கெடுதி உண்டாகவில்லை. அதற்கு மாறாக, உண்மையில் அது எனக்கு
நன்மையே     செய்திருக்கிறது  என்பதைக் காண்கிறேன்.  பேச்சில்
எனக்கு     இருந்த தயக்கம்,   ஒரு சமயம்     கவலை தருவதாக
இருந்திருந்தாலும்,    இப்பொழுது   அது இன்பமானதாக இருக்கிறது.
சொற்களைச் சிக்கனமாக உபயோகிக்க எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்ததே
அதனால்    ஏற்பட்ட       மிகப் பெரிய நன்மை.    என்னுடைய
எண்ணங்களைக்  கட்டுப்படுத்திக்  கொள்ளும்          பழக்கமும்
இயற்கையாகவே எனக்கு உண்டாயிற்று. சரியாகச் சிந்திக்காத  சொல்
எதுவும்    என் நாவிலிருந்தோ,  பேனாவிலிருந்தோ வெளிவருவதோ
இல்லை; இந்த விஷயத்தில் இப்பொழுது நானே எனக்கு  நற்சாட்சிப்
பத்திரம்     அளித்துக்கொள்ள முடியும்.   நான் பேசியது அல்லது
எழுதியது    எதற்காகவும் நான் பின்னால் வருத்தப்பட நேர்ந்ததாக
எனக்கு நினைவில்லை.   இவ்விதம் பல தவறுகளிலிருந்தும்   நான்
தப்பினேன்.     வீண் கால      விரயமும் எனக்கு நேராதிருந்தது.
சத்தியத்தை நாடுகிறவர்          அனுசரிக்க வேண்டிய ஆன்மிகக்
கட்டுத்திட்டங்களில் மௌனமும்   ஒரு பகுதி  என்பதை அனுபவம்
எனக்குப் போதித்திருக்கிறது.  உண்மையை அறிந்தோ அறியாமலோ,
மிகைப்படுத்தியும்       மறைத்தும் திரித்தும் கூறுவது,  மனிதனுக்கு
இயற்கையாகவே இருக்கும் ஒரு குறைபாடு. அதனின்றும் தப்புவதற்கு
மௌனம் அவசியமானது. அதிகமாகப் பேசாதவர், யோசியாமல் பேச
வாய்ப்பு இருக்காது.     ஒவ்வொரு சொல்லையும் அவர் நிறுத்தியே
பேசுவார். பேச வேண்டும் என்று பெருத்த ஆசையுடன் இருப்போர்
பலரைப் பார்க்கிறோம்.     தம்மையும் பேச அனுமதிக்க வேண்டும்
என்று வற்புறுத்தி வரும் பல  சீட்டுக்களைப் பெறாத எந்தக் கூட்டத்
தலைவரையும் காண முடியாது. பேச அனுமதி கொடுத்துவிட்டாலோ,
தங்களுக்கு    அளித்த நேரத்தையும் தாண்டி,     இன்னும் அதிக
நேரம் வேண்டும்     எனக் கேட்டு,   அனுமதியின்றியும் இவர்கள்
பேசிக்கொண்டே போகிறார்கள். இத்தகைய பேச்சுக்களினாலெல்லாம்
உலகிற்கு எந்தவிதப் பயனும்    இருப்பதாகச் சொல்லவே முடியாது.
காலத்தை வீணாக்குவதுதான் அது.    உண்மையில் எனக்கு இருந்த
கூச்சமே, எனக்குக் கேடயமாகவும்,    கவசமாகவும் ஆயிற்று. நான்
வளர்ச்சியடைய அது அனுமதித்தது.    சத்திய ஆராய்ச்சியில் அது
எனக்கு உதவியையும் செய்தது.

19. பொய்ம்மை ரணம்

     இக்காலத்துடன்     ஒப்பிட்டுப்   பார்க்கும்போது,   நாற்பது
ஆண்டுகளுக்கு முன்னால்      இங்கிலாந்தில் இந்திய மாணவர்கள்
சொற்பமாகவே இருந்தனர். தங்களுக்கு மணமாகியிருந்தாலும்,