எ-டு : கல - கலாம், கலகம். கைகலத்தல் = சண்டையிடுதல். பொருதல்
     = ஒத்தல், போர் செய்தல். பொரு - போர் = பொருத்து, சமர்.

     இங்ஙனமே ஒப்பைக் குறிக்கும் சமம் என்னும் சொல்லி னின்றும்
     போரைக் குறிக்குஞ் சொற்கள் பிறந்துள்ளன.

     சமம் = போர்.

     சமம் - சமர் = போர் (திவா.) ஒ. நோ: களம்-களர்.

     சமர்த்தல் = பொருதல்.

     போருக்கு வலிமை வேண்டுமாதலின், போரென்னும் சொல் வலிமை
அல்லது திறமையையும் உணர்த்தும்.

     போர் = வலிமை. சமர்த்து = திறமை.

     சமர் - சமரம் = போர்.

     சமர் - அமர் = போர். "ஆரமர் ஓட்டலும்" (தொல். 1006).

     சமரம் - அமரம் = போர். தெ. அமரமு.

     அமர்த்தல் = மாறுபடுதல்.

     வடமொழியில் சமர என்னும் வடிவே உள்ளது. சமம், சமர், அமர்,
அமரம் என்னும் வடிவுகள் இல்லை.

     வடவர் ஸமர என்னும் சொல்லை ஸம் +ரு என்று பிரித்து, ஒன்றுகூடு,
மாறுபடு, போர்செய் என்று பொருள் காட்டுவர்.

     ஸம் = கூட. ரூ = சேர்.

     சமர்த்து - ஸமத்த (th)

     வடவர் ஸம் + அர்த்த என்று பகுத்து, ஒத்த அல்லது தகுந்த நோக்கங்
கொள்ளுதல், தகுந்த நிலைமை பெறுதல், வலிமை யடைதல் என்று பொருள்
பொருத்துவர்.

     ஸம் - ஸம. அர்த் = அடை, பெறு.

     சமையம் - ஸமய (அ.வே.).

     அம்-அமை. அமைதல் = பொருந்துதல், நேர்தல், ஏற்படுதல்.

     அமை - அமையம் = நேரும் வேளை, நேரம், வேளை.

    அமை - சமை. சமைதல் = 1. அமைதல். 2. பொருந்துதல்.