பக்கம் எண் :

வேர்ச்சொற் கட்டுரைகள்

உல் - உலு - உலுக்கு. உலுக்குதல் = 1. அசைத்தல். 2. அசைத்து உதிர்த்தல். தெ., க. உலுக்கு.

அசைத்தல் என்பது, ஒன்றை வலமும் இடமும் அல்லது முன்னும் பின்னும் பன்முறை விரைந்து சாய்த்தல். சாய்தல் வளைதல் வகைகளுள் ஒன்று.

உலு - உலுத்து. உலுத்துதல் = அசைத்துதிர்த்தல்.

உலு - உலுப்பு. உலுப்புதல் = அசைத்துதிர்த்தல்.

உல் - உள் - உழல். உழலுதல் = 1. சுழலுதல் (பிங்.). 2. காற்றியங்குதல். “சிறுகாற் றுழலும்” (கல்லா. கண.). 3. அலைதல். “ஆட்பார்த் துழலும் அருளில்கூற் றுண்மையால்” (நாலடி. 20). 4. நிலைகெடுதல். 5. துன்புறுதல்.

உழல் - உழலை = 1. சுழன்று வரும் செக்குலக்கை. 2. உருண்டு நீண்ட குறுக்குமரம். “உழலை மரத்தைப்போற் றொட்டன” (கலித். 106). 3. கணைய மரம். “வேழம்..... உழலையும் பாய்ந்திறுத்து” (பு. வெ. 12 8).

உழலைத்தடி (உழலைமரம்) = மாட்டின் கழுத்திற் கட்டும் கழுந்து.

உழல் - உழற்சி = 1. சுழற்சி. 2. அலைகை. 3. வருத்தம்.

உழல் - உழற்று. உழற்றுதல் = 1. சுழற்றுதல். 2. அலையச் செய்தல். “என்னை யவமே யுழற்றி” (திருக்கோ. 100, உரை).

உழல் - உழறு. உழறுதல் = அலைதல். “உழறலர் ஞானச் சுடர் விளக்காய்” (திவ். இயற். திருவிருத். 58). உழல் - உழன்றி = மாட்டின் கழுத்திற் கட்டும் கழுந்து.

உழிதல் = 1. அலைதல். “உழிதலை யொழிந்துள ருமையுந் தாமுமே” (தேவா. 553 10). 2. வளைதல்.

உழி - உழிஞை = பகையரண் முற்றும் (சூழும்) மறவர் சூடும் கொற்றான் மாலை. “உழிஞை முடிபுனைந்து” (பு.வெ. 6 1). 2. உழிஞைத்திணை (தொல். பொருள் 64).

ம. உழிஞ்ஞ.

உழிதருதல் = 1. திரிதல். உன்மத்தம் மேற்கொண் டுழிதருமே” ‘திருவாச. 5 7). 2. இடமாறி யலைதல். “மண்மேல்..... உழிதரக் கண்டோம்” (திவ். திருவாய். 5 2 1).