‘ஏ’ ஈற்று வினா வெழுத்தாகவும் வரும்.

எ - டு : வந்தானே = வந்தானா.

ஏது = 1. எது. 2. எப்படிக் கிடைத்தது.

ஏ - ஏவன், ஏவள், ஏவர், ஏது, ஏவை.

ஏன் = என்ன காரணம்பற்றி. K., M. en.

ஏ - யா. யா = யாவன், யாவள், யாவர், யாவது, யாவை.

யா = யாவை. யாவர் - யார் - ஆர். யாவது - யாது.

ம. யாவன், யாவள், யாவர் (யார், ஆர்), யாது, யாவை.

க. யாவனு, யாவளு, யார், யாவது, யாவவு.

தெ. எவடு, ஏதி, ஏவரு, ஏதி, ஏவி.

யா - யாங்கு, யாண்டு = எங்கு. யாங்கு - யாங்கண்.

K. hege. (ஹேகெ, Te. eda (ஏட).

யாங்கு - யாங்கனம் - யாங்ஙனம் - யாங்ஙன்.

யா - ஆ - ஓ. ஆவும் ஓவும் ஈற்று வினாவெழுத்துகள்.

எ - டு : அவனா, வந்தானா

    அவனோ, வந்தானோ

“ஆஏ ஓஅம் மூன்றும் வினா அ”     (தொல். 32)

ஏ - எ = எந்த. எ - டு : எக்காலம், எப்படி.

K., M. e.

எ - எம்மை = 1. எவ்வுலகம். “எம்மை யுலகத்தும்” (நாலடி. 132). 2. எப்பிறப்பு. “எம்மைக் கிதமாக” (கம்பரா. சடாயுவுயிர். 99).

எவ்வது (= எவ்வாறு)

எ - எந்த.

எந்தா, எந்தோ, எதா, எதோ, எதோள், எதோளி = எங்கு.

எங்கு, எங்கே (where), எங்கைக்கு (whither). ம. எங்ங.

எங்கு - எங்கண். எங்கு - எங்கிட்டு.

எங்கு - எங்கனம் - எங்ஙனம் - எங்ஙன்.

எம்பர் = எங்கு.

“எம்பரு மின்மையின்”         (பெருங். நரவாண. 2 13)