சொல்	அருஞ்சொற்பொருள்
உமம்	கப்பற் சரக்குகளை இறக்குமிடம் , நகரம் .
உமர்	உம்மவர் ; குதிர் ; இகழ்ச்சிச்சொல் .
உமரி	ஒரு பூண்டு ; பவளப் பூண்டு ; நத்தை .
உமரிக்காசு	பலகறை ; தூரி .
உமரிக்கீரை	கோழிப்பசளை .
உமல்	ஓலைப் பை , மீன் பிடிக்கிறவர்களின் ஓலைப் பை .
உமலகம்	அரிதாரம் .
உமற்கடம்	தருப்பைப் புல் .
உமா	குன்றிக்கொடி .
உமாகடம்	சணற்கொத்து .
உமாதசி	சணல் .
உமாபட்சி	ஒருவகைப் பறவை .
உமாபதி	சிவன் .
உமாமகேசன்	உமையோடு கூடிவிளங்கும் ஈசனாகிய சிவன் .
உமாமகேசுவரன்	உமையோடு கூடிவிளங்கும் ஈசனாகிய சிவன் .
உமி	தவசங்களின் மேல்தோல் .
உமிக்கரப்பான்	குழந்தைகட்கு வருஞ் சிரங்கு .
உமிக்கரி	உமி எரிந்ததனாலாகிய கரி .
உமிக்காந்தல்	உமியினால் உண்டாகும் தழல் , உமி எரிந்த துகள் .
உமிக்கூர்	உமிமூக்கு .
உமிச்சிரங்கு	சிறுசிரங்கு .
உமித்தல்	பதராதல் ; சாரமறுத்தல் ; கொப்புளங் கொள்ளுதல் ; அழிதல் .
உமித்தேக்கு	பெருங்குமிழ் .
உமிதல்	கொப்புளித்து உமிழ்தல் ; துப்புதல் ; உறிஞ்சுதல் .
உமிநகம்	மெல்லிய நகம் .
உமியல்	வசம்பு .
உமிரி	உமரிப் பூண்டு , உமரிச் செடி ; நத்தை .
உமிவு	உமிழ்நீர் ; துப்புகை .
உமிழ்தல்	கொப்புளித்தல் ; துப்புதல் ; கக்கல் ; சத்திபண்ணுதல் ; வெளிப்படுத்துதல் ; சொரிதல் ; தெவிட்டுதல் ; காறுதல் .
உமிழ்நீர்	வாயில் ஊறும் நீர் ; துப்பல் .
உமிழ்வு	உமிழப்படுவது ; துப்புகை .
உமேசன்	சிவன் .
உமேதுவார்	சம்பளமின்றி வேலை பழகுவோன் ; விண்ணப்பதாரன் .
உமை	பார்வதி ; மஞ்சள் ; புகழ் ; காந்தி ; நெல்வகை ; சணல் .
உபாத்தியாயன்	ஆசிரியன் , கற்பிப்போன் , புரோகிதன் .
உபாத்தியாயினி	ஆசிரியை , கற்பிப்பவள் .
உபாதாயம்	பற்றப்படுவது .
உபாதாயவுரு	வலி , இரதம் , வன்னம் , சந்தம் என்னும் நால்வகைப்பட்ட உருவவகை
உபாதானகாரணம்	முதற்காரணம் .
உபாதானம்	முதற்காரணம் ; அரிசிப்பிச்சை ; அன்னதானம் ; ஐம்புலனடக்குகை ; பற்று .
உபாதி	கடமை ; வேதனை ; வாதை ; நோய் ; இடையூறு ; வருத்தம் ; தடை ; பாதை .
உபாதேயம்	ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது .
உபாந்தியம்	கடைக்கண் ; ஈற்றயல் ; அண்மை .
உபாம்சு	ஏகாந்தம் ; மந்தமாகச் செபித்தல் ; தனது செவி கேட்க வாய்க்குட் செபிக்கை .
உபாயம்	வழி ; சூழ்ச்சி ; சொற்பம் ; அரசர்க்குரிய உபாயம் . அவை : இன்சொற் கூறல் , வேறுபடுத்தல் , ஈதல் , ஒறுத்தல் (சாமம் , பேதம் , தானம் , தண்டம் ) முறைகளால் செயல் முடித்தல் .
உபாயி	சூழ்ச்சியுள்ளவன் .
உபாலம்பனம்	இகழ்தல் , நிந்திக்கை .
உபானம்	கோபுரத்தின் அடிச் சித்திர வரிசை ; மிதியடி .
உபானவரி	கோபுரத்தின் அடிச் சித்திர வரிசை ; மிதியடி .
உபுக்குதல்	பெருகுதல் .
உபேட்சித்தல்	பொருட்படுத்தாமை ; வெறுத்துவிடுதல் ; கைவிடல் .
உபேட்சை	புறக்கணிப்பு ; அசட்டை ; அருவருப்பு .
உபேந்திரன்	இந்திரனுக்குத் தம்பி ,திருமால் .
உபோதம்	பேய்ப்பசளைக்கீரை , பேய்ப்பசளை .
உபோற்காதம்	தொடக்கம் , ஆரம்பம் ; பாயிரம் ; நூன்முகம் .
உம்	ஓரிடைச்சொல் , அசைநிலை ; விகுதி .
உம்கொட்டுதல்	உடன்படல் ; ஒப்புக்கொள்ளல் ; ' உம் 'மொலி எழுப்பிப் பிறர் கூறுவதைக் கேட்டல் .
உம்பர்	மேலிடம் ; வானம் ; தேவர் ; வானோர் ; தேவலோகம் ; உயர்ச்சி ; பார்ப்பார் .
உம்பரான்	உயர்ந்தோன் ; உயர்நிலையிருப்பவன் ; காமதேனு .
உம்பல்	வழித்தோன்றல் ; குலம் ; குடி ; ஆண்விலங்கு ; யானை ; எழுச்சி ; ஆணாடு ; வலிமை ; புதல்வன் ; முறைமை .
உம்பளம்	உப்பளம் ; மன்னனால் கிடைத்த பொருள் ; உதவி ; கொடை ; முற்றூட்டு ; மானியநிலம் .
உம்பன்	உயர்ந்தோன் ; கடவுள் .
உம்பி	உன் தம்பி .
உம்பிடிக்கோல்	நில அளவுகோல்வகை .
உம்பிளிக்கை	மானியம் , அரசனாற் கொடுக்கப்பட்ட இறையிலி நிலம் ; இலவசப் பொருள் .
உம்மச்சு	கம்பியிழுக்கும் சட்டம் .
உம்மாண்டி	பூச்சாண்டி ; வெருட்டுஞ்சொல் .
உம்மெனல்	சம்மதத்தைக் காட்டும் ஒலிக்குறிப்பு ; சினக்குறிப்பு ; ஓர் அனுகரண ஓசை .
உம்மை	' உம் ' என்னும் இடைச்சொல் ; முற்பிறப்பு ; வருபிறப்பு ; உங்களை ; மறுமை .
உம்மைத்தொகை	' உம் ' என்னும் இடைச்சொல் தொக்குவருந் தொடர் .
உமட்டியர்	நுளைச்சியர் , உப்பு விற்கும் மகளிர் , உமணச் சாதிப் பெண்மக்கள் .
உமண்	உமணர் , உப்பு விளைக்கும் சாதியர் .
உமண்பகடு	உப்பு வாணிகரது மூட்டை சுமந்து செல்லும் எருது .
உமணத்தி	உமணப்பெண் , உப்பு விற்கும் மகள் .
உமணன்	உப்பமைப்போன் , உப்பு விற்கும் ஆடவன் , உப்பு வாணிகன் .