சொல்	அருஞ்சொற்பொருள்
உயிர்குடித்தல்	உயிரைப் போக்குதல் ; கொல்லல் .
உயிர்ச்சூது	சூதாடலில் ஒருவகை ; ஆடு ; கோழி முதலியவற்றைப் போர் செய்யுமாறு விட்டு விளையாடுகை .
உயிர்த்தல்	உயிர்பெற்றெழுதல் ; தொழிற்படுதல் ; மூச்செறிதல் ; மூச்சுவிடல் ; ஈனுதல் ; மோத்தல் ; கூறுதல் ; வெளிப்படுத்துதல் ; இறந்துபடுதல் ; சொரிதல் ; இளைப்பாறல் .
உயிர்த்தறுவாய்	உயிருக்குக் கேடுவரு நிலை , ஆபத்துச் சமயம் .
உயிர்த்துணை	கேட்டில் உதவுவோன் , ஆருயிர் நண்பன் ; கணவன் ; மனைவி ; கடவுள் .
உயிர்த்துணைவன்	உயிர்த்தோழன் , நண்பன் ; கணவன் .
உயிர்த்துணைவி	உயிர்த்தோழி ; மனைவி ; கலைமகள் .
உயிர்த்தெழுதல்	மூர்ச்சித்துப்போன உயிர் வரப்பெற்று எழுதல் ; செத்தவன் மீட்டும் உயிர்பெற்றெழுதல் .
உயிர்த்தோழன்	ஆருயிர் நண்பன் .
உயிர்த்தோழி	உற்ற துணைவி ; நம்பிக்கையான பாங்கி .
உயிர்த்தோற்றம்	உயிரினங்களின் பிறவி : முட்டையிற் பிறப்பன , வியர்வையிற் பிறப்பன ,வித்து வேரிலிருந்து பிறப்பன , கருப்பையிற் பிறப்பன என்னும் நால்வகைப் பிறப்புகள் .
உய்யானம்	உத்தியானம் ; பூந்தோட்டம் ; சோலை ; சிங்காரவனம் ; அரசர் விளையாடுஞ் சோலை .
உய்வனவு	ஈடேற்றம் , பிழைப்பு , வாழ்வு .
உய்விடம்	பிழைக்குமிடம் .
உய்வு	உய்தி ; உயிர் தப்புகை ; பிழைப்பு ; ஈடேற்றம் ; இடுக்கண்களினின்றும் நீங்கும் வாயில் ; உய்தல் .
உயக்கம்	வருத்தம் , வாட்டம் , துன்பம் .
உயங்குதல்	வருந்துதல் ; வாடுதல் ; துவளுதல் ; மெலிதல் ; மனந்தளர்தல் .
உயர்	உயர்ச்சி ; குன்றிக்கொடி .
உயர்	(வி) உயர்என் ஏவல் ; வளர் ; மேலெழு ; மேன்மையுறு ; இறுமாப்புறு .
உயர்குடி	மேற்குலம் ,மேலான குடும்பம் .
உயர்குலம்	மேற்குலம் ,மேலான குடும்பம் .
உயர்ச்சி	உயரம் ; மேன்மை ; ஏற்றம் .
உயர்சொல்	உயர்த்துக் கூறும் சொல் , மேன்மைப்படுத்திச் சொல்லும் சொல் .
உயர்த்தல்	உயர்த்துதல் ; அதிகப்படுத்துதல் ; மேல்நிலைக்குக் கொணர்தல் .
உயர்த்தி	உயர்ச்சி , மேன்மை .
உயர்த்துதல்	உயரச்செய்தல் ; அதிகப்படுத்துதல் ; உயர எடுத்தல் ; மேன்மைப்படுத்துதல் ; தூக்குதல் ; இசையெடுத்தல் ; மேலாகச் செய்தல் ; முடித்தல் ; அவித்தல் .
உயர்தல்	அதிகப்படல் ; ஏறுதல் ; நிமிர்தல் ; மேற்படல் ; மேலெழுதல் ; வளர்தல் ; இறுமாப்பு அடைதல் ; மேன்மையடைதல் .
உயர்திணை	உயர்வாகிய சாதி ; மேற்குலம் ; உயர்ந்த குலம் ; மானிடர் ; தேவர் ; நரகர் ; ஆகியோரைக் குறிக்கும் சொல் .
உயர்ந்தவன்	சிறந்தவன் ; நெடியோன் ; காமன் .
உயர்ந்தோர்	உயர்ந்தவர் ; அறிஞர் ; சான்றோர் ; வானோர் ; முனிவர் .
உயர்நிலத்தவர்	தேவர் .
உயர்நிலம்	மேடு ; தேவருலகம் ; உபரிகை .
உயர்நிலை	உயர்நிலம் ; மேலான பதவி ; மேன்மை ; மேன்மாடம் ; தெய்வத்தன்மை ; துறக்கம் ; தேவருலகம் .
உயர்வு	மிகுதியாதல் ; உயர்ச்சி ; உயரம் ; விருத்தி , மேன்மை ; வருத்தம் ; உயர்வுநவிற்சியணி .
உயர்வுநவிற்சியணி	ஒரு பொருளைக் குறித்துக் கூறும் அளவிறந்த கற்பனை ; அதிசயோக்தி அலங்காரம் .
உயரம்	அடியிலிருந்து மேல்நோக்கி எழுந்த அளவு ; மிகுதி ; மேல் ; உயர்ச்சி ; உச்சம் .
உயராடு	வெள்ளாடு .
உயரி	உயரமானது ; உயர்ச்சி .
உயல்	தப்புகை ; உளதாதல் ; உயிர்வாழ்தல் .
உயலுதல்	அசைதல் .
உயவல்	நினைவு ; துன்பம் ; வருத்தம் .
உயவற்பெண்டிர்	கைம்பெண்கள் ; கைம்மை நோன்பினால் வருந்தும் மகளிர் .
உயவு	உயிர் பிழைக்கச் செய்யும் வழி ; வாழச் செய்யும் மருந்து ; சஞ்சீவி ; வருத்தம் .
உயவுத்துணை	நட்புத்துணை ; காண்க : உசாத்துணை .
உயாவுத்துணை	நட்புத்துணை ; காண்க : உசாத்துணை .
உயவுதல்	வருந்துதல் ; உசாவுதல் ; வினாவுதல் ; வண்டிச் சக்கரத்திற்கு மையிடுதல் .
உயவுநெய்	வண்டிக்கு இடும் எண்ணெய் ,மசகு .
உயவை	காக்கணங்கொடி ; வெண்கருவிளை ; முல்லைக்கொடி ; காட்டாறு ; துன்பம் ; மேகம் .
உயா	உயங்கல் , வருத்தம் .
உயிர்	காற்று ; உயிர்வளி ; சீவன் ; ஆதன் ; ஓரறிவுயிர் முதலிய உயிரினம் ; உயிரெழுத்து ; ஓசை ; ஒரு நாழிகையில் 4320-ல் ஒரு கூறு ; சன்ம லக்கினம் .
உயிர்க்கட்டை	உடல் , உடம்பு .
உயிர்க்கணம்	உயிரெழுத்துக் கூட்டம் .
உயிர்க்கயிறு	உறுதியுள்ள கயிறு .
உயிர்க்கழு	கழுவில் ஒரு வகை .
உயிர்க்கிழவன்	கணவன் .
உயிர்க்குயிர்	கடவுள் .
உயிர்க்கொலை	உயிர்வதை ; உயிரினங்களைக் கொல்லுகை .
உமைகரநதி	பார்வதியின் கையிலிருந்து வருவதாகிய கங்கை .
உமைத்தல்	தினவு ; வருந்துதல் ; நிரம்புதல் ; தின்னுதல் .
உமையவள்	பார்வதி ; சவர்க்காரம் ; மயிலிறகு .
உமையாள்	பார்வதி ; சவர்க்காரம் ; மயிலிறகு .
உய்கதியால்	உண்டாகும் தடி ; உய்தடி .
உய்கை	துன்பம் நீங்குதல் ; உய்தி ; ஈடேறுதல் .
உய்த்தல்	செலுத்துதல் ; கொண்டுபோதல் ; சேர்த்தல் ; நடத்துதல் ; அமிழ்த்தல் ; நுகர்தல் ; கொடுத்தல் ; அனுப்புதல் ; குறிப்பித்தல் ; அறிவித்தல் ; ஆணை செலுத்துதல் ; ஆயுதத்தைச் செலுத்துதல் ; உய்யச் செய்தல் ; நீக்குதல் .
உய்த்தலில்பொருண்மை	ஓர் அணி , கருதிய பொருள் தெளிவாகப் புலப்படுமாறு எளிய சொல்லுடைமையாகிய குணம் .
உய்த்தறிதல்	உய்த்துணர்தல் , ஊகித்தறிதல் .
உய்த்துக்கொண்டுணர்தல்	முப்பத்திரண்டு உத்திகளுள் ஒன்று , ஒரு பொருளைச் சொல்லும்போது அதனிடமாக மற்றொரு பொருளையும் விளங்கச் செய்தல் .
உய்த்துணர்தல்	காண்க : உய்த்தறிதல் .
உய்த்துணர்மொழி	செய்யுட் குற்றங்களுள் ஒன்று .
உய்த்துணரவைப்பு	காண்க : உய்த்துக்கொண்டுணர்தல் .
உய்தடி	உண்டாகுந் தடி ; கிளைக்கும் வேலிக்கொம்பு .
உய்தல்	உயிர்வாழ்தல் , பிழைத்தல் , ஈடேறுதல் , நீங்குதல் ; தப்புதல் .
உய்தி	ஈடேற்றம் , உயிர் வாழ்தல் , தப்பிப் பிழைத்தல் , நீங்குகை .
உய்யக்கொண்டான்	பிழைக்குமாறு அருள் செய்தவன் ; எருமைமுல்லை ; கொய்யாமரம் ; ஓர் ஆறு .
உய்யல்	ஏறுதல் ; செல்லல் ; கேட்டல் ; வாழ்தல் .