சொல்	அருஞ்சொற்பொருள்
உரோமண்டலி	நிருத்தக்கை முப்பதனுள் ஒன்று .
உரோமத்துவாரம்	மயிர்க்கால் ,மயிர்த்துளை .
உரோமப்பொடிப்பு	மயிர்ச்சிலிர்ப்பு .
உரோமபுளகம்	மயிர்ச் சிலிர்ப்பு .
உரோமபுளகிதம்	மயிர்ச் சிலிர்ப்பு .
உரோமம்	மயிர்ப்பரப்பு ; புறமயிர் .
உரோமரேகை	மயிரொழுக்கு .
உரோமாஞ்சம்	மயிர்ச் சிலிர்ப்பு .
உரோமாஞ்சிதம்	மயிர்ச் சிலிர்ப்பு .
உரோருகம்	முலை .
உல்	தேங்காயுரிக்கும் கருவி ; கழு .
உல்கு	தீர்வை , ஆயம் , சுங்கவரி .
உரைசெய்யல்	சொல்லுதல் ; விளக்கவுரை தரல் .
உரைஞ்சுதல்	காண்க : உரைசுதல் .
உரைத்தல்	ஒலித்தல் ; சொல்லுதல் ; தேய்த்தல் ; மாற்றறியத் தேய்த்தல் ; மெருகிடுதல் ; பூசுதல் .
உரைத்தாம் என்றல்	நூல் உத்திகள் முப்பத்து இரண்டனுள் ஒன்று , முன்னே கூறியுள்ள ஒரு செய்தி பின்னரும் வருமிடத்து முன்னர்ச் சொல்லியமை சுட்டல் .
உரைத்தீவார்	கூறுவார் .
உரைத்தும் என்றல்	முப்பத்திரண்டு உத்திகளுள் ஒன்று , ஒரு செய்தியைப் பின்னர் ஏற்ற இடத்தில் விளக்குவோம் எனக் குறித்தல் .
உரைதல்	தேய்தல் ; வீணாதல் .
உரைநடை	பேச்சுநடை ; வசனநடை .
உரைநூல்	உரை எழுதப்பெற்ற நூல் ; உரையாகிய நூல் .
உரைப்பாட்டு	உரைச் செய்யுள் ; கட்டுரைநடை .
உரைப்பு	தேய்ப்பு ; மாற்றறிய உரைக்கை ; சொல்லுகை .
உரைப்பொருள்	விரித்துரைக்கும் மெய்யுரை .
உரைபாடம்	மூலமும் உரையும் .
உரைபெறுகட்டுரை	காப்பியங்களுள் உரைநடையில் அமைந்த தொடர் .
உரைமானம்	தேய்ப்பு .
உரைமுடிவு	முறைத் தீர்ப்பு ; நியாயத் தீர்ப்பு .
உரையசை	பெரும்பான்மை ஆற்றலிழந்த இடைச்சொல் .
உரையசைக்கிளவி	ஒருவனை எதிர்முகமாக்கும் சொல் .
உரையல்	உரைத்தல் ; தேய்தல் ; சொல்லுகை .
உரையளவை	நூற்சான்று .
உரையாசிரியர்	நூலுக்கு உரை செய்வோர் ; தொல்காப்பிய முதல் உரைகாரர் எனப்படும் இளம்பூரணர் .
உரையாடுதல்	பேசுதல் ,சொல்லுதல் ; ஒருவர்க்கொருவர் உரையாடல் ; ஒரு பொருள் பற்றிச் சிலர் கலந்து பேசுகை .
உரையாணி	மாற்றறியும் அணி .
உரையிடுதல்	நூலுக்கு உரை செய்தல் ; ஒருவர்க்கொருவர் தருக்கஞ் செய்தல் .
உரையிலக்கணம்	நூலுரைக்கு வேண்டும் இலக்கணம் : பாடம் , கருத்து , சொல்வகை , சொற்பொருள் , தொகுத்துரை , உதாரணம் , வினா , விடை , விசேடம் , விரிவு ,அதிகாரம் , துணிவு , பயன் , ஆசிரியவசனம் எனப் பதினான்கு வகைத்து .
உரையிற்கோடல்	மூலத்திற் சொல்லாதவற்றை உரையில் சொல்லும் ஓர் உத்தி .
உரையேடு	காண்க : உரைபாடம் .
உரைவன்மை	பேச்சுவல்லமை .
உரைவாணன்	உரை கூறவல்ல புலவன் .
உரைவு	தேய்வு .
உரொக்கம்	கையிருப்புப் பணம் .
உரோகதி	நாய் .
உரோகம்	நோய் ; தளிர் ; பூவரும்பு ; ஏறுகை ; உயர்தல் ; இறங்குகை ; ஒளியின்மை .
உரோகிணி	உரோகிணி நாள் , நான்காம் நட்சத்திரம் ; பலராமன் தாய் ; கடுகுரோகிணி ; பீதரோகிணி ; கடுக்காய் ; ஒன்பான் ஆண்டுப்பெண் ; பெருங்குமிழ் .
உரோகிணி புதல்வன்	பலராமன் .
உரோகிதம்	செந்நிறம் ; செம்மரம் ; மஞ்சள் ; குங்குமம் ; இந்திரவில் .
உரோங்கல்	உலக்கை .
உரோசம்	மானம் ; சினம் ; வெட்கம் ; முலை .
உரோசனகம்	எலுமிச்சை .
உரோசனம்	முள்ளிலவு ; கோரோசனம் .
உரோசனி	கடுகு ; செந்தாமரை .
உரோசனை	கோரோசனை ; செந்தாமரை ; கடுகு .
உரோஞ்சுதல்	காண்க : உரிஞ்சுதல் .
உரோடணம்	இதன் ; பாதரசம் ; உவர்நிலம் .
உரோடம்	சினம் .
உரோணி	உரோகிணி ; ஒருவகை நோய் .
உரோதம்	நீர்க்கரை ; தடை .
உரோதனம்	அழுதல் ; அழுகை .
உரோதனி	சிறுகாஞ்சொறி .
உரோதனை	தொந்தரவு ; அழுகை .
உரோதித்தல்	அழுதல் .
உரோபம்	அம்பு .
உரோமக்கட்டு	நிறைமயிர் , மயிரடர்த்தி .
உரோமக்கிழங்கு	வசம்பு .
உரோமகூபம்	மயிர்ச்சிலிர்ப்பு , உரோம புளகம் .
உரைகலங்குதல்	பேச்சுத் தடுமாறுதல் .
உரைகாரன்	உரையாசிரியன் .
உரைகோள்	நூலுக்குரிய உரையில் சொல்லப்படுவன ; சொற்பிரிப்பு ,சொற்பொருள் , தொடர்மொழியை விளக்குதல் , குறிப்புப் பொருள் ,வினா விடை முதலியன .
உரைகோளாளன்	உரையை விரைவில் ஏற்கும் அறிவுடையோன் .
உரைச்சூத்திரம்	உரையினிடையே உரைகாரர் ஒரு கூறாக இயற்றிய நூற்பா .
உரைச்செய்யுள்	கட்டுரை ; உரைப்பாட்டு .
உரைசல்	உரைசுதல் ; உராய்கை ; தேய்கை .
உரைசுதல்	உரிஞ்சுதல் ; தேய்தல் ; தேய்த்தல் .