சொல்	அருஞ்சொற்பொருள்
உழக்குதல்	கலக்குதல் ; மிதித்தல் ; உழுதல் ; விளையாடுதல் ; கொன்று திரிதல் ; வெல்லுதல் .
உழக்குருட்டுதல்	சூதாடுதல் .
உழக்கோல்	உழவுக்கம்பு , தாற்றுக்கோல் .
உழத்தல்	செய்தல் ; பயிலுதல் ; பழகுதல் ; முயலுதல் ; வெல்லுதல் ; வருந்துதல் ; பட்டனுபவித்தல் ; துவைத்தல் .
உழத்தி	உழவர்சாதிப் பெண் , மருதநிலப் பெண் .
உழத்திப்பாட்டு	உழவுபற்றிய செய்திகளைக் கூறும் ஒருவகைச் சிற்றிலக்கியவகை .
உழப்பன்	கள்ள நியாயம் பேசுகிறவன் .
உழப்பு	முயற்சி , ஊக்கம் ; வருத்தம் ; பழக்கம் ; வலிமை .
உழப்புதல்	மழுப்புதல் ; குழப்பிப் பேசுதல் ; போலிவாதஞ் செய்தல் ; காலங்கடத்துதல் .
உழம்புதல்	பல ஒலிகள் கலந்தொலித்தல் ; குழும்புதல் .
உழமண்	உவர்மண் , அழுக்கெடுக்கும் மண் .
உவர்	உப்பு ; உப்புச்சுவை ; களர்நிலம் ; உழைமண் ; கடல் ; இனிமை ; உயர்திணைப் பலர்பாலில் வரும் ஒரு சுட்டுப்பெயர் .
உவர்க்கடல்	உப்புநீர்க் கடல் .
உவர்க்கம்	கடற்கரை .
உவர்க்களம்	காண்க : உவர்நிலம் .
உவர்க்காரம்	சவர்க்காரம் .
உவர்ச்சங்கம்	முட்சங்குப்பூண்டு .
உவர்த்தரை	காண்க : உவர்நிலம் .
உவர்த்தல்	உப்புக்கரித்தல் ; துவர்த்தல் ; அருவருத்தல் ; வெறுத்தல் .
உவர்நிலம்	களர்நிலம் ; உப்பளம் .
உவர்நீர்	உப்புநீர் , உப்புச்சுவையுள்ள நீர் .
உவர்ப்பு	உப்புச்சுவை ; துவர்ப்பு ; இகழ்ச்சி ; வெறுப்பு ; அவாவின்மை ; உயிரால் அளவின்றி ஈட்டப்பட்ட வினைகளுள் இனி நுகரக் கிடக்கும் வினையின் பயன்கள் .
உவர்மண்	உப்புச்சேர்ந்த மண் , உழைமண் ; களர்நிலம் .
உவரகம்	உப்புச்சேர்ந்த மண் , உழைமண் ; களர்நிலம் .
உவராகம்	மறைப்பு , கிரகணம் ; மறைப்புக் காலம் .
உவரி	உவர்நீர் , உப்புநீர் ; கடல் ; சிறுநீர் .
உவருண்டான்	களர்நிலத்தில் பயிரிடப்படும் ஒருவகை நெல் .
உவரோதம்	உவர்க்கடல் ; இடையூறு .
உவல்	தழை ; சருகு
உவலை	தழை ; சருகு ; மரக்கொம்பு ; இழிவு ; துன்பம் ; வம்புச்சொல் .
உவவனம்	உபவனம் , சோலை , உய்யானம் , பூந்தோட்டம் .
உவவு	உவப்பு ; நிறைமதி ; மறைமதி .
உவள்	உயர்திணைப் பெண்பாலில் வரும் ஒரு சுட்டுப்பெயர் ; அவளுக்கும் இவளுக்கும் இடையில் உள்ளவள் ; முன் நிற்பவள் .
உவளகம்	அந்தப்புரம் ; சிறைச்சாலை ; காவற்கூடம் ; மதில் ; ஒருபக்கம் ; அகழி ; பள்ளம் ; வாயில் ; குளம் ; உப்பளம் ; இடைச்சேரி ; விரிவு ; நீர்நிலை ; பிரித்தல் .
உவளித்தல்	தூய்மை செய்தல் ; துப்புரவாக்கல் .
உவளுதல்	துவளுதல் ; நடுங்குதல் ; பரத்தல் .
உவற்றுதல்	சுரக்கச் செயதல் .
உவறுதல்	ஊறுதல் , சுரத்தல் .
உவன்	உயர்திணை ஆண்பாலில் வரும் ஒரு சுட்டுப்பெயர் ; அவனுக்கும் இவனுக்கும் இடையில் உள்ளவன் ; முன் நிற்பவன் ; பின்புறத்துள்ளவன் .
உவன்றி	நீர்நிலை .
உவனாயம்	துவைத்துக் கட்டும் மருந்து .
உவனித்தல்	அம்பெய்யத் தொடங்குதல் ; தூய்மை செய்தல் ; ஈரமாதல் .
உவனிப்பு	ஈரம் .
உவா	வெள்ளுவா , முழுமதிநாள் ; காருவா , அமாவாசை ; கடல் ; உகாமரம் .
உவாத்தி	கற்பிப்போன் , ஆசிரியன் , உபாத்தியாயன் ; வேதமோதுவிப்போன் .
உவாத்திகன்	கற்பிப்போன் , ஆசிரியன் , உபாத்தியாயன் ; வேதமோதுவிப்போன் .
உவாத்திமை	கற்பிக்கும் தொழில் .
உவாத்தியாயன்	காண்க : உவாத்தி .
உவாத்தியாயனி	ஆசிரியை .
உவாத்து	காண்க : உவாத்தி .
உவாதி	எல்லை ; கடுந்துன்பம் , பெருந்துன்பம் .
உவாந்தம்	காருவா , அமாவாசை ; வெள்ளுவா , பௌர்ணிமை .
உவாய்	ஒரு மரம் , உவாத்தேக்கு .
உவாலம்பம்	பழிப்பு , தூடணை .
உவாலம்பனம்	பழிப்பு , தூடணை .
உவாவுதல்	நிறைதல் .
உவாளி	பூட்டை ; அறுகு .
உவித்தல்	அவித்தல் .
உவிதல்	சாதல் ; அவிதல் , நீர்வற்றி யவிதல் ; காற்றில்லாமல் புழுங்கல் .
உவியல்	சமைத்த கறி .
உவை	அஃறிணைப் பன்மைப் படர்க்கைச் சுட்டுப் பெயர் ; உங்குள்ளவை , உவ்விடத்துள்ளவை .
உழக்கு	காற்படி ; மிதிப்பு ; கவறு உருட்டும் உழக்கு ; சிலம்பம் .
உழுக்கு	(வி) கலக்கு ; மிதி ; சிலம்பம் பழகு .
உவமவாசகம்	உவமவுருபு
உவமவுருபு	உவமானத்தைச் சார்ந்து ஒப்புமை விளக்கவரும் இடைச்சொல் ; அன்ன , ஒப்ப , ஏய்ப்ப என்றாற்போல வருபவை
உவமன்	ஊமன் ; உவமை
உவமாநிலம்	சுவர்
உவமானம்	உபமானம் , ஒப்பு , சமானம் ; ஒரு பொருளுக்கு ஒப்பாக உரைக்கத்தக்க உயர் பொருள்
உவமித்தல்	உவமைப்படுத்தல் , ஒப்புமை காட்டிக் கூறுதல்
உவமேயம்	உபமேயம் , உவமிக்கப்படும் பொருள்
உவமை	உவமம் ; ஒப்புமை ; உவமையணி ; வினை , பயன் , மெய் , உரு என்பவை காரணமாக ஒரு பொருளோடு மற்றொரு பொருளை ஒப்புமை புலப்படப் பேசுகை
உவமைத்தொகை	உவமையுருபுதொக்கதொடர்மொழி ; மதிமுகம் , கயற்கண் என்றாற்போல வருவது .
உவமையாகுபெயர்	உவமையான பொருளின் பெயர் உவமேயத்திற்கு ஆகிவருவது ; 'பாவை வந்தாள்' என்பதுபோல வருவது .
உவமையின்மை	ஒப்பின்மை , இறைவன் எண் குணங்களுள் ஒன்று .
உவமையுருபு	காண்க : உவமவுருபு .