சொல்	அருஞ்சொற்பொருள்
கருக்கழிதல்	கூர் மழுங்குதல் ; புதுமை கெடுதல் .
கருக்காம்பாறை	இரத்தசூறை .
கருக்காய்	பிஞ்சு ; பதர்நெல் ; எள்ளு கொள்ளு முதலியவற்றின் மாறு .
கருக்கானபணம்	புது நாணயம் .
கருக்கானவன்	ஒழுங்குள்ளவன் ; கண்டிப்பானவன் ; வஞ்சகன் .
கருக்கிக்கொடுத்தல்	பத்தியத்துக்குக் கஞ்சி முதலியன காய்ச்சிக்கொடுத்தல் .
கருக்கிடுதல்	கூராக்குதல் ; மீசை அரும்புதல் .
கருக்கிடை	ஆலோசனை .
கருக்கு	ஆயுதப் பற்கூர்மை ; அறுவாளின் பல் ; பனைமட்டை ; இலைகளின் கருக்கு ; கூர்மை ; அறிவுக்கூர்மை ; நேர்மை ; பனங்காய்த்தோற்கருக்கு ; போதைப் பொருள் ; பொறித்த சித்திரம் ; புதுமை ; தூய்மை ; அழகு ; இளநீர் ; கொத்துளி .
கருக்குடி	சவர்க்காரம் ; அழுக்கு நீக்கும் வழலை முதலியன .
கருக்குதல்	கருகச்செய்தல் ; எரித்தல் ; காய்ச்சுதல் ; திட்டுதல் .
கருக்குப்பட்டு	ஒருவகைப் பணிகாரம் .
கருக்குமீசை	முறுக்கிய மீசை .
கருக்குவாய்ப்படுதல்	ஆயுதவலகு கூர்மைப் படுதல் .
கருக்குவாள்	கூர்மையான வாள் .
கருக்குவாளி	கருக்குவாய்ச்சிமரம் .
கருக்குவிடுதல்	மீசை அரும்புதல் .
கருக்குவேலை	சிற்பவேலை .
கருக்குழி	கருப்பப் பை .
கருக்கூட்டுதல்	கருக்கட்டுதல் , சினைத்தல் ; உதவிசெய்தல் ; நியாயம் தேடுதல் .
கருக்கூடு	கருப்பை ; சினைப்பை .
கருக்கொள்ளுதல்	கருப்பமடைதல் , உருப்பிடித்தல் .
கருக்கோடுதல்	காண்க : கருக்குவிடுதல் .
கருகல்	கருகிய பொருள் ; கருகுதல் ; தீய்ந்து போகை ; சோறு கறிகளின் காந்தல் ; மங்கலான ஒளி ; தெளிவில்லாப் பேச்சு ; மாலைநேரம் ; மரகதக் குற்றம் எட்டனுள் ஒன்றாகிய இருள் .
கருகற்புண்	ஆறின புண் .
கருகுதல்	நிறங்கறுத்தல் ; பயிர் முதலியன தீய்தல் ; இருளுதல் ; மனம் வருந்துதல் ; வாடுதல் .
கருகும்மெனல்	மிக இருளுதற் குறிப்பு .
கருகுமணி	மகளிர் உட்கழுத்தில் அணியும் கறுப்பு மணிவகை .
கருகுமாலை	மாலையில் தோன்றும் மங்கலான வெளிச்சம் .
கருகூலம்	கருவூலம் , பொருளறை , கருப்புக் கட்டி .
கருங்கடல்வண்ணன்	கடலின் நிறத்தை ஒத்த திருமால் ; ஐயனார் .
கருங்கன்	கண்ணெச்சில் , திருட்டிதோடம் .
கருங்கண்ணி	கரிய கண்களையுடையவள் ; ஒரு மீன்வகை ; பருத்திவகை .
கருங்கந்து	நெற்களத்தில் பொலிக்கந்துக்கு அடுத்துவிழும் பதர் .
கருங்கரப்பன்	கரப்பான்வகை .
கருங்கல்	பாறைக்கல் ; மலைக்கல் ; சிகிமுகிக்கல் .
கருங்கலம்	மண் ஏனம் , மட்பாண்டம் .
கருங்களா	கடல்மீன்வகை .
கருங்கற்றலை	கடல்மீன்வகை , வெள்ளைக்கற்றலை மீன் .
கருங்காஞ்சொறி	சிறுகாஞ்சொறி .
கருங்காடு	சுடுகாடு .
கருங்காடை	கறுப்புக் காடைப்பறவை .
கருங்காணம்	காட்டுக்கொள் .
கருங்காந்தள்	கார்க்கோடல் .
கரிமுரடு	கரிக்கட்டை .
கரிமுள்ளி	நாய்முள்ளிச்செடி .
கரியடுப்பு	கரியிட்டெரிக்கும் அடுப்பு .
கரியநிம்பம்	கறிவேம்பு .
கரியபோளம்	ஒருவகைப் பூடு ; இரத்தபோளம் .
கரியமணி	கருகுமணி ; கண்மணி ; கருஞ்சீரகம் .
கரியமால்	கருநிறமுள்ள திருமால் ; துளசி ; ஒரு நஞ்சு .
கரியமான்	கறுப்புமான் .
கரியமிலவாயு	வாயுவகை , கரிவளி .
கரியர்	நடுச்செல்வோர் , சாட்சிக்காரர் ; கீழ்மக்கள் .
கரியல்	வளராத மரம் ; ஒருவகைத் துகில் ; கருகல் ; வெஞ்சனவகை .
கரியல்வடலி	பனங்கருக்கு .
கரியவன்	கருநிறத்தவன் ; திருமால் ; இந்திரன் ; சனி ; கள்வன் ; நடுச்செல்வோன்
கரியன்	கருநிறத்தவன் ; திருடன் .
கரியார்	கருநிறம் உடையார் ; கீழ்மக்கள் ; சான்று கூறுவோர் .
கரியாள்	குதிரைவகை .
கரில்	குற்றம் ; கொடுமை ; கார்ப்பு .
கரிவாகனன்	யானையின் மீது செல்லும் இந்திரன் ; ஐயனார் .
கரிவாளை	ஒருவகைப் பெரிய கடல்மீன் .
கரிவு	வெந்துபோனது ; பயிர்தீய்கை .
கரீத்துபட்டி	கைச்சாத்து .
கரீப்பு	எளிய , தாழ்ந்த .
கரீரம்	மிடா ; கும்பராசி ; அகத்திமரம் ; கருவேலமரம் ; முளை ; மூங்கில்முளை ; யானை ; யானைத் தந்தத்தின் அடிப்பகுதி .
கரு	கருப்பம் ; முட்டைக்கரு ; முட்டை ; உடம்பு ; குழந்தை ; குட்டி ; அச்சுக்கரு ; நிமித்த காரணம் ; நடு ; உட்பொருள் ; வித்தின் கரு ; அடிப்படை ; கருப்பொருள் ; அணு ; இயற்கையறிவு ; கறுப்பு ; நிறம் ; ஆயுதத்தின் பல் ; குப்பைமேடு .
கருக்கட்டுதல்	உலோகத்தால் உருவம் வார்ப்பதற்கு அச்சுக்கரு அமைத்தல் ; மழைக்குணங்கொள்ளுதல் ; யோசனைபண்ணுதல் .
கருக்கம்	கார்மேகம் .
கருக்கறுவாள்	பற்கள் உள்ள அறுவாள் .
கருக்கரைதல்	கருவழிதல் .
கருக்கல்	இருள் ; மங்கின இருட்டு ; விடியற்காலை ; அடர்ந்த மந்தாரம் ; கருக்கல்நெல் ; காய்ந்த பயிர் ; சப்பட்டை ; பயனற்ற பொருள் .
கருக்கல்நெல்	மணிபிடியாத நெல் .
கருக்கலிடுதல்	அடர்த்தியான மந்தாரமாதல் , மேகமூட்டினால் இருளாதல் ; நெல்லிக்காய் போன்றவற்றைக் கருநிறம் ஆகும்வரை ஊறவைத்துப் பக்குவப்படுத்தல் .