சொல்	அருஞ்சொற்பொருள்
குணப்படுதல்	சீர்ப்படுதல் ; நோயினின்று நலமடைதல் ; செழிப்படைதல் ; கழிவிரக்கங் கொள்ளுதல் .
குணப்பண்பு	தன்மை குறிக்கும் பண்புச்சொல் .
குணப்பிழை	குணக்கேடு .
குணப்பெயர்	பண்பு குறிக்கும் பெயர்ச்சொல் ; பண்பினடியாகப் பிறந்த பெயர்ச்சொல் ; சிறப்பியல்புபற்றி மக்கட்குப் புலவரால் கொடுக்கப்பட்டு வழங்கும் பெயர் .
குணபத்திரன்	அருகன் ; கடவுள் .
குணபம்	பிணம் ; சுடுகாட்டுப் பிசாசு .
குணபலம்	அதிவிடையப் பூண்டு .
குணபாகம்	அனுகூல நிலை , ஏற்ற பக்குவம் .
குணபாசி	பிணந்தின்னும் பிசாசு .
குணபேதம்	குணம் மாறுதல் ; நோய் கடுமையாதற் குறி .
குணம்	பொருளின் தன்மை ; ஒழுக்கத் தன்மை ; சாத்துவிக இராசத தாமதமாகிய மூலகுணங்கள் ; காப்பியத்தைச் சிறப்பிக்கும் செறிவு , தெளிவு முதலிய தன்மை ; அனுகூலம் ; சுகம் ; மேன்மை ; புத்தித் தெளிவு ; நிறம் ; வில்லின் நாண் ; குணவிரதம் ; குடம் ; கயிறு .
குணமணி	காண்க : குணவான் .
குணமாக்குதல்	நலமாக்குதல் ; சீர்திருத்தல் .
குணமாதல்	நலமடைதல் .
குணமுள்ளவன்	நற்குணம் உடையவன் .
குணலி	சீந்திற்கொடி .
குணலை	ஆரவாரக் கூத்து ; வீராவேசத்தாற் கொக்கரிக்கை ; நாணத்தால் உடல் வளைகை .
குணலையிடுதல்	கொக்கரித்தல் ; இரைந்து கூத்தாடுதல் .
குணவதம்	குணவிரதம் , ஒருவித சைன நோன்பு ; நற்குணம் .
குணவதன்	நற்குணம் உடையவன் ; குணவிரதத்தை அனுட்டிப்பவன் .
குணவதி	நற்குணமுள்ளவன் .
குணவந்தன்	குணவான் .
குண்டுங்குழியுமாய்	மேடும் பள்ளமுமாய் .
குட்டுசட்டி	உருண்டையான சட்டி .
குண்டுணி	கலகமூட்டுகை ; கோட்சொல் ; கோட்சொல்பவன் .
குண்டுதைரியம்	முரட்டுத் தைரியம்
குண்டுநீர்	கடல் .
குண்டுநூல்	நுனியில் ஈயக்குண்டு கட்டப் பட்டிருக்கும் அளவுநூற் கயிறு .
குண்டுபடுதல்	வெடிகுண்டால் தாக்கப்படுதல் .
குண்டுபாய்தல்	ஆழம்படுதல் .
குண்டுமணி	குன்றிமணி .
குண்டுமரக்கால்	எட்டுப்படி கொண்ட ஒர் அளவு .
குண்டுமல்லிகை	குடமல்லிகை .
குண்டுமாற்றுக் குழிமாற்று	மோசடியான காரியம் ; பெண்ணைக் கொடுத்துப் பெண் கொள்ளுகை .
குண்டூசி	தலைதிரண்ட ஊசி .
குண்டெழுத்து	திரண்டு தடித்த எழுத்து .
குண்டை	எருது ; இடபராசி ; குறுகித் தடித்தது ; குறுமை ; ஈகைக்கொடி .
குண்டோதரன்	சிவகணத்தவருள் ஒருவன் , ஒரு பூதன் ; பெருந்தீனிக்காரன் .
குண்ணவாடை	வடகீழ்காற்று .
குண்ணியம்	பெருக்கப்படும் எண் .
குணக்காய்ப்பேசுதல்	விதண்டாவாதஞ் செய்தல் .
குணக்கிராகி	நற்குணத்தையே கொள்பவன் .
குணக்கு	கிழக்கு ; கோணல் ; எதிரிடை ; மாறுபாடு ; நோய் முற்றுகை .
குணக்குதல்	பின்னிற்றல் ; வளைத்தல் .
குணக்குன்று	நற்குணம் மிகுந்தவன் .
குணக்கேடன்	நற்குணமற்றவன் .
குணக்கேடு	குணமின்மை ; நோய் கடுமையாக மாறும் நிலை .
குணகண்டி	சிவதைக்கொடி .
குணகம்	பெருக்கும் எண் .
குணகர்	கணக்கர் .
குணகாரம்	பெருக்கல் .
குணகு	பூதபிசாசம் .
குணகுணிபாவம்	பண்பும் பண்பியும் போலப் பிரியாமல் இருக்கும் நிலை .
குணகுதல்	வளைதல் ; சோர்தல் , தளருதல் ; மனந் தடுமாறுதல் .
குணகோளார்த்தம்	பூமியின் கிழக்குப் பாதி உருண்டை .
குணங்கர்	காண்க : குணகு .
குணங்காட்டுதல்	இயற்கைக் குணத்தை வெளிப்படுத்துதல் ; நோயினின்று குணமாதலைக் காட்டுதல் .
குணங்கு	காண்க : குணகு .
குணங்குதல்	காண்க : குணகுதல் .
குணங்குறி	தன்மையும் வடிவமும் .
குணசாலி	நற்குணமுள்ளவன்(ள்)
குணசீலன்	நற்குன நற்செயல் உடையவன் .
குணசைவம்	பதினாறுவகைச் சைவ சமயங்களுள் சிவபிரானை எண்குணங்களுடையவராக நினைந்து வழிபடும் ஒரு பிரிவு .
குணஞ்ஞன்	பிறர் நற்குணங்களையறிந்து மகிழ்பவன் ; இனிய குணமுள்ளவன் .
குணட்டு	கதிர் முதலியவற்றின் சிறு கொத்து .
குணட்டுதல்	மயக்கிப் பேசுதல் ; செல்லங் கொஞ்சுதல் ; துள்ளி விளையாடுதல் ; பகட்டுப் பண்ணுதல் .
குணத்திரயம்	மூவகையாகிய மூலகுணங்கள் ; அவை: சாத்துவிகம் , இராசதம் , தாமதம் .
குணத்துக்குவருதல்	சீர்ப்படுதல் ; நோயினின்று நலமாதல் ; இணங்குதல் .
குணத்தொகை	பண்புத்தொகை .
குணத்தொனி	வில்லின் நாணோசை .
குணத்துவம்	விளங்காமல் நின்ற மூலப்பகுதி முக்குணமாய்ப் பிரிந்து விளங்கிச் சமமாய் நிற்கும் நிலை ; குணதத்துவத்திற்குரிய உலகம் .
குணதரன்	நற்குணமுள்ளவன் ; முனிவன் .
குணதிசை	கிழக்குத் திசை .
குணநிதி	நற்குணம் நிறைந்தவன் ; குணமுள்ளோன் .
குணப்படுத்துதல்	சீர்ப்படுத்துதல் ; நோயை நீக்குதல் .