சொல்
|
அருஞ்சொற்பொருள் |
| சுவர்ணம் | பொன் ; நாணயம் . |
| சுவர்ணாங்கி | நாற்பத்தேழாவது மேளகர்த்தா . |
| சுவர்தாங்கி | அணைசுவர் . |
| சுவர்மேல்பூனை | சுவரின்மீதுள்ள பூனை ; ஈரடியாய் இருப்பவன் ; இதுவோ அதுவோ என இரண்டுக்குற்ற நிலை . |
| சுவர்யோனி | தேவர் பிறப்பு . |
| சுவரகழ்கருவி | கன்னக்கோல் . |
| சுவரணை | காண்க : சுரணை . |
| சுவரம் | இசைச்சுரம் ; காய்ச்சல் . |
| சுவரறை | நிலைப்பேழை , அலமாரி . |
| சுவரிதம் | நலிதலோசை . |
| சுவரூபம் | தன் இயல்பு ; அரசமரபு . |
| சுவரொட்டி | விளம்பரத் தட்டி ; பிறரை ஒட்டியிருக்கும் குணம் உடையவர் ; சுவரில் ஒட்டப்படும் விளம்பரக் காகிதம் ; ஒற்றுக்கேட்பவன் ; சுவரில் மாட்டும் விளக்கு ; சுவர்முள்ளங்கிப் பூடு ; சுவரில் அடிக்கும் ஆட்டின் ஈரல் ; அணை சுவர் . |
| சுவல் | பிடரி ; தோட்கட்டு ; முதுகு ; குதிரையின் கழுத்துமயிர் ; மேடு ; தொல்லை . |
| சுவல்வரி | முதுகில் கோடுள்ள அணில் . |
| சுவலை | அரசமரம் . |
| சுவவு | பறவையின் அலகு ; மூஞ்சூறு ; துறக்கம் . |
| சுவற்றுதல் | வற்றச் செய்தல் ; முற்றும் அழித்தல் . |
| சுவறுதல் | வற்றுதல் ; உறிஞ்சப்படுதல் ; காய்தல் ; ஊறுதல் . |
| சுவன்னகாரன் | பொற்கொல்லன் , தட்டான் . |
| சுவனம் | கனவு . |
| சுவா | நாய் . |
| சுவாகதம் | வரவேற்பு மொழி ; நல்வரவு ; கிளி . |
| சுவாகா | ஆகுதி செய்யும்போது தேவதையின் பெயர்க்குப்பின் கூறும் மொழி ; அக்கினி தேவன் மனைவி . |
| சுவாசக்குத்து | மூச்சுநோய்வகை ; மூச்சுப்பையின் மூடுதோலில் உண்டாகும் நோய்வகை . |
| சுவாசக்குழல் | மூச்சுக்குழாய் . |
| சுவாசகம் | பேராமுட்டிக்கொடி ; எட்டி ; உவர்மண் ; இன்மொழி பேசும் கிளி . |
| சுவாசகாசம் | ஈளைநோய் . |
| சுவாசகோசம் | மூச்சுப்பை , நுரையீரல் . |
| சுவாசப்பை | மூச்சுப்பை , நுரையீரல் . |
| சுவாசம் | உயிர்ப்பு ; நல்லிருப்பிடம் ; நறுமணம் ; சவட்டுமண் . |
| சுவாசம்வாங்குதல் | மரணமூச்சு வாங்குகை ; மூச்சை இழுத்துப் பின் வெளிவிடுதல் ; மேல் மூச்சு விடுதல் . |
| சுவாசித்தல் | மூச்சுவிடுதல் . |
| சுவாத்தியம் | மனநிறைவு ; இன்பம் . |
| சுவாத்தியாயம் | தானாகக் கற்ற கல்வி . |
| சுவாதம் | உயிர்ப்பு . |
| சுவாதி | சோதிநாள் . |
| சுவாதிட்டானம் | ஆறாதாரத்துள் ஒன்று , மூலாதாரத்துக்கும் கொப்பூழ்க்கும் இடையேயுள்ள இடம் . |
| சுவாதீனம் | உரிமை ; தன்வயமானது ; தன்விருப்பம் . |
| சுவாது | சுவை ; இனிமை ; காண்க : ஆடாதோடை . |
| சுவாந்தம் | மணம் . |
| சுவாபம் | இயல்பு . |
| சுவாபாவிகம் | இயல்பாயுள்ளது . |
| சுவாமி | கடவுள் ; முருகன் ; தலைவன் ; குரு ; மூத்தோன் ; ஒரு மரியாதைச் சொல் ; பொன் . |
| சுவாமிநாதன் | சிவபெருமானுக்குக் குருவான முருகக்கடவுள் . |
| சுவாமியார் | துறவி . |
| சுவாய் | கப்பலின் ஒரு கயிறு . |
| சுவாய்ப்பற்றி | பாய்மரக் கயிறுகட்டுங் கட்டை . |
| சுவாயம்புவம் | தானாகத் தோன்றியது ; சிவாகமத்துள் ஒன்று . |
| சுவார்ச்சிதம் | காண்க : சுயார்ச்சிதம் . |
| சுவாரசம் | சுவையானது ; விளாம்பட்டை . |
| சுவாரசியம் | சுவையானது ; விளாம்பட்டை . |
| சுவாரி | காண்க : சவாரி ; கப்பலின் பின்னணியம் . |
| சுவாலித்தல் | சுடர்விட்டெரிதல் |
| சுவாலை | சுடர் , கனலொழுங்கு . |
| சுவாவி | உண்மையானவன் . |
| சுவானசக்கரம் | நாய் கடியாது விலக்குவதாகக் கருதப்படும் சக்கரம் . |
| சுவானம் | நாய் ; நாயுருவி . |
| சுவானுபவம் | தன் அனுபவம் . |
| சுவானுபூதி | தன் அனுபவம் . |
| சுவானுபூதிகம் | தன் அனுபவத்தால் உண்டாகும் அறிவு . |
| சுவி | கல்லாலமரம் ; இத்திமரம் ; துளசிச்செடி . |
| சுவிகை | கள் ; கச்சோலம் . |
| சுவிசாலம் | மிகு அகலம் . |
| சுவிசேடகன் | நற்செய்தி சொல்லுவோன் . |
| சுவீகரித்தல் | ஏற்றுக்கொள்ளுதல் தத்தெடுத்தல் ; உட்கொள்ளுதல் . |
| சுவிகாரபுத்திரன் | தத்துப்பிள்ளை . |
| சுவீகாரம் | ஏற்பு ; தத்தெடுத்தல் . |
| சுவீரியம் | இலந்தைக்கனி . |
| சுவுகம் | மோவாய்க்கட்டை . |
| சுவேகம் | உறை . |
| சுவேச்சை | தன்னிச்சை ; தன்விருப்பம் . |
| சுவேதகம் | விளாம்பழம் . |
| சுவேதகாண்டம் | வஞ்சிக்கொடி ; சீந்திற்கொடி . |
| சுவேதகாரி | வியர்வை பிறப்பிக்கும் மருந்து . |
| சுவேதகுசுமம் | காண்க : வெள்ளெருக்கு . |
|
|
|