சொல்
|
அருஞ்சொற்பொருள் |
| பழனியாண்டவன் | பழனியில் கோயில் கொண்டுள்ள முருகக் கடவுள் . |
| பழனியாண்டி | பழனியில் கோயில் கொண்டுள்ள முருகக் கடவுள் . |
| பழனிவேலன் | பழனியில் கோயில் கொண்டுள்ள முருகக் கடவுள் . |
| பழி | குற்றம் ; நிந்தை ; அலர் ; குறை ; பாவம் ; பழிக்குப் பழி ; பொய் ; பகைமை ; ஒன்றுக்கும் உதவாதவன் . |
| பழிக்குடி | பழம்பகைகொண்ட குடும்பம் ; ஏழைக்குடி . |
| பழிக்குவிடுதல் | அழியவிடுதல் . |
| பழிகரப்பங்கதம் | வசையைக் குறிப்புப் பொருளாகக் கொண்ட செய்யுள்வகை . |
| பழிகரப்பு | வசையைக் குறிப்புப் பொருளாகக் கொண்ட செய்யுள்வகை . |
| பழிகாரன் | பிறர்மேல் பழிகூறுபவன் ; படுபாவி . |
| பழிகிடத்தல் | தன்செயல் நிறைவேற ஒருவன் வீட்டுவாயிலில் உண்ணாமல் இருத்தல் . |
| பழிச்சு | துதி . |
| பழிச்சுதல் | புகழ்தல் ; வணங்குதல் ; வாழ்த்துதல் ; கூறுதல் . |
| பழிச்சொல் | நிந்தை ; அலர் . |
| பழிசுமத்தல் | நிந்தனையேற்றல் ; பழி ஒருவன் மேல் வருதல் ; |
| பழிசுமத்துதல் | அநியாயமாகக் குற்றஞ்சாட்டுதல் . |
| பழிசை | இகழ்ச்சி . |
| பழித்தல் | நிந்தித்தல் ; புறங்கூறுதல் . |
| பழித்துரை | காண்க : பழிச்சொல் . |
| பழிதீர்த்தல் | பழிவாங்குதல் ; பாவம் போக்குதல் . |
| பழிதூற்றுதல் | புறங்கூறுதல் ; அலர்பரப்புதல் . |
| பழிநாணல் | பழிபாவத்திற்கு அஞ்சுதல் . |
| பழிப்பனவு | பழிப்பான செயல் . |
| பழிப்பு | நிந்தை ; குற்றம் ; குறளை ; குறை . |
| பழிப்புக்காரன் | நிந்திப்போன் ; நகைப்புக்கு இடமானவன் . |
| பழிப்புவமை | உவமேயத்தை உயர்த்தி உவமானத்தைப் பழிக்கும் அணி . |
| பழிபாதகம் | பெரும்பாதகம் . |
| பழிபோடுதல் | காண்க : பழிசுமத்துதல் . |
| பழிமுடித்தல் | காண்க : பழிவாங்குதல் . |
| பழிமுடிதல் | பகைமூட்டுதல் . |
| பழிமூட்டுதல் | கோட்சொல்லுதல் . |
| பழிமூளுதல் | பகையுண்டாகை . |
| பழிமொழி | நிந்தனை ; புறங்கூறுகை . |
| பழியேற்றல் | குற்றப் பொறுப்பைத் தாங்குதல் . |
| பழிவாங்குதல் | தீமைக்குத் தீமை செய்தல் . |
| பழிவேலை | வருத்தி வாங்கப்படும் வேலை . |
| பழு | பொன்னிறம் ; விலாவெலும்பு ; விலா ; ஏணியின் படிச்சட்டம் ; சட்டம் ; பேய் . |
| பழுக்க | முற்றவும் . |
| பழுக்கக்காய்ச்சுதல் | சிவக்கக் காய்ச்சுதல் . |
| பழுக்கச்சுடுதல் | நிறம் ஏறப் பொன்னைத் தீயில் காய்ச்சுதல் . |
| பழுக்கப்போடுதல் | ஒரு செயல் முடிவதற்குக் காத்திருத்தல் . |
| பழுக்காய் | பழுத்த பாக்கு ; மஞ்சள் கலந்த செந்நிறம் ; தேங்காய் ; சாயநூல் . |
| பழுக்காய்நூல் | சாயமிட்ட நூல் . |
| பழுக்குறை | எண் குறைந்த விலாவெலும்புகளையுடைய எருதுவகை . |
| பழுத்தபழம் | முதிர்ந்த கனி ; முதிர்கிழவன் ; பக்குமடைந்தவன் ; தீமையிற் கைதேர்ந்தவன் . |
| பழுத்தல் | பழமாதல் ; முதிர்தல் ; மூப்படைதல் ; பக்குவமாதல் ; கைவருதல் ; பரு முதலியன முற்றுதல் ; மனங்கனிதல் ; நிறம் மாறுதல் ; நன்மையாதல் ; செழித்தல் ; மிகுதல் ; பழுப்பு நிறமாதல் ; குழைதல் ; காரம் முதலியன கொடாமையால் பிள்ளை பெற்ற வயிறு பெருத்தல் . |
| பழுது | பயனின்மை ; குற்றம் ; சிதைவு ; பதன் அழிந்தது ; பிணமாயிருக்குந் தன்மை ; பொய் ; வறுமை ; தீங்கு ; உடம்பு ; ஒழுக்கக்கேடு ; இடம் ; நிறைவு . |
| பழுதுபடல் | சீர்கெடல் . |
| பழுதுபார்த்தல் | கெட்டதைச் செப்பனிடுதல் . |
| பழுதை | வைக்கோற்புரி ; கயிறு ; பாம்பு . |
| பழுப்படைதல் | பூங்காவி நிறமாதல் . |
| பழுப்பு | பொன்னிறம் ; அரிதாரம் ; முதிர்ந்து மஞ்சள் நிறப்பட்ட இலை ; சிவப்பு ; சீழ் ; ஏணியின் படிச்சட்டம் . |
| பழுப்புப்பொன் | செம்பொன் . |
| பழுப்பேறுதல் | காண்க : பழுப்படைதல் . |
| பழுபாகல் | ஒரு பாகற்கொடிவகை ; காண்க : தும்பை . |
| பழுமணி | மாணிக்கம் . |
| பழுமரம் | ஆலமரம் ; பழுத்த மரம் . |
| பழுவம் | காடு ; தொகுதி . |
| பழுவெலும்பு | விலாவெலும்பு . |
| பழுனுதல் | முதிர்தல் ; கனிதல் ; முற்றுப்பெறுதல் . |
| பழூஉ | பேய் . |
| பழை | கள் . |
| பழைஞ்சோறு | காண்க : பழஞ்சோறு . |
| பழைமை | தொன்மை ; தொன்மையானது ; வழங்காதொழிந்தது ; சாரமின்மை ; முதுமொழி ; நெடுநாட் பழக்கம் ; பழங்கதை ; மரபு ; நாட்பட்டதால் ஏற்படும் சிதைவு . |
| பழைய | நாட்பட்ட . |
| பழையது | நாட்பட்டது ; பழஞ்சோறு . |
| பழையநாள் | பண்டைக்காலம் . |
| பழையபடி | முன்போல ; மறுபடியும் . |
| பழையமனிதன் | வயதுமுதிர்ந்தவன் ; பாவநிலையிலுள்ள மனிதன் . |
| பழையர் | முன்னோர் ; கள் விற்போர் . |
| பழையவமுது | காண்க : பழஞ்சோறு . |
| பழையவேற்பாடு | பண்டை வழக்கம் ; விவிலிய நூலின் பூர்வாகமம் . |
| பழையோன் | தொன்மையானவன் ; நீண்டகால நட்புடையவன் . |
| பழையோள் | துர்க்கை . |
| பள் | பள்ளச்சாதி ; நாடகநூல்வகை ; காளி முதலிய தெய்வங்கட்குப் பலிகொடுக்கும் காலத்துப் பாடப்படும் பண்வகை . |
| பள்குதல் | பதுங்குதல் . |
|
|
|