சொல்
|
அருஞ்சொற்பொருள் |
| மாற்றுவேந்தன் | பகையரசன் . |
| மாற்றோர் | காண்க : மாற்றலர் . |
| மாற்றோலைப்படுதல் | ஓர் அட்டவணையினின்றும் நீக்கி வேறோர் அட்டவணையிற் சேர்க்கப்படுதல் . |
| மாறன் | பாண்டியன் ; சடகோபர் என்னும் நம்மாழ்வார் ; பகைவன் . |
| மாறாட்டம் | மாற்றுகை ; புரட்டு ; தடுமாற்றம் ; பைத்தியம் ; தவறு . |
| மாறாட்டு | புரட்டு ; காண்க : பரிவருத்தனை . |
| மாறாடுதல் | உருவம் முதலியன மாறுதல் ; தடுமாறுதல் ; எதிர்த்துநிற்றல் ; மாறிப்புகுதல் ; புரட்டுதல் . |
| மாறிப்போடுதல் | மாற்றுதல் . |
| மாறியடித்தல் | காற்றுத் திருப்பிவீசுதல் ; ஏவினவனையே பேய் திருப்பித் தாக்குதல் . |
| மாறியாடுதல் | காலை மாற்றி நடனமாடுதல் . |
| மாறிருமார்பினள் | திருமகள் . |
| மாறு | வேறுபாடு ; பகை ; ஒவ்வாதது ; ஒப்பு ; இறந்துபாடு ; பிறவி ; பதிலுதவி ; பதில் ; துடைப்பம் ; மிலாறு ; பருத்தி முதலியவற்றின் தூறு ; எதிர் ; பதிலியாகக் கொள்ளுவது ; பிரம்பு ; விதம் ; காரணப் பொருளுணர்த்தும் ஓர் இடைச்சொல் . |
| மாறு | (வி) குணி ; ஒன்றை மற்றொன்றாக்கு ; வேறாக்கு ; மாற்று . |
| மாறுகண் | சாய்ந்த பார்வை , ஓரப்பார்வை . |
| மாறுகம் | சீலை . |
| மாறுகால் | தேசிக்கூத்திற்குரிய கால்வகை . |
| மாறுகால்மாறுகைவாங்குதல் | ஒரு பக்கத்துக் கையையும் மறுபக்கத்துக் காலையும் தண்டனையாக வெட்டுதல் . |
| மாறுகொள்ளுதல் | காண்க : மாறுபடுதல் . |
| மாறுகொளக்கூறல் | நூற்குற்றம் பத்தனுள் முன்னோடு பின் முரணாகக் கூறும் குற்றவகை . |
| மாறுகோள் | வக்கிரம் ; ஒவ்வாமை . |
| மாறுத்தரம் | பதில் . |
| மாறுதல் | வேறுபடுதல் ; குணமாதல் ; சரிப்படுதல் ; பின்வாங்குதல் ; இருப்பிடம் வேறுபடுதல் ; நீங்குதல் ; முதுகிடுதல் ; கூத்தாடுதல் ; இறத்தல் ; இல்லையாதல் ; பொய்யாதல் ; விற்றல் ; பணிசெய்தல் ; கைவிடுதல் ; பிறனுக்குதவுதல் ; கழித்தல் ; மறுத்தல் ; எண் பெருக்குதல் ; அடித்தல் . |
| மாறுபடல் | மாறிப்போதல் ; முரணுதல் ; பகைமைகொள்ளுதல் . |
| மாறுபடுதல் | மாறிப்போதல் ; முரணுதல் ; பகைமைகொள்ளுதல் . |
| மாறுபடுபுகழ்நிலை | சொல்லக்கருதிய பொருளைவிடுத்து அதனைப் பழிக்கும் பொருட்டு வேறொன்றை வெளிப்படையாக புகழும் அணிவகை . |
| மாறுபடுபொருண்மொழி | முன்மொழிந்ததற்கு மாறாகப் பொருள் தோன்றிவருஞ் சொல்லுடையதாகிய அணிவழு . |
| மாறுபாடு | பகைமை ; வேறுபடுதல் ; ஒவ்வாமை ; புரட்டு . |
| மாறுமுகம் | நினைத்தவாறு மாற்றிக்கொள்ளும் முகவடிவு . |
| மாறுரை | காண்க : மாறுத்தரம் . |
| மான் | ஒரு விலங்குவகை ; விலங்கின் பொது ; குதிரை ; சிங்கம் ; மகரமீன் ; மகரராசி ; ஒரு பெயர் விகுதி ; படியாக என்னும் பொருளில் வரும் இடைச்சொல் ; காண்க : மகத்தத்துவம் ; மூலப்பகுதி ; மானுடன் ; பெரியோன் ; மலை ; ஒப்பு . |
| மான்குளம்பு | மானின் பாதம் ; காண்க : அடம்பு . |
| மான்கொம்பு | பாதிரிமரம் . |
| மான்மகன் | காண்க : மான்மைந்தன் . |
| மான்மதச்சாந்து | கத்தூரியாற் செய்த நறுமணக் குழம்பு . |
| மான்மதச்சேறு | கத்தூரியாற் செய்த நறுமணக் குழம்பு . |
| மான்மதம் | கத்தூரி ; சவ்வாது . |
| மான்மறி | மான்குட்டி ; பெண்மான் ; வள்ளிநாயகி . |
| மான்மியம் | பெருமை ; தலப்பெருமையைக் கூறும் நூல் . |
| மான்முருகு | காண்க : மால்முருகு ; துரிசு . |
| மான்மைத்துனன் | சிவபிரான் ; காண்க : மான்முருகு . |
| மான்மைந்தன் | திருமாலின் மைந்தனான மன்மதன் ; நான்முகன் . |
| மான்றல் | மயக்கம் . |
| மான்றலை | மிருகசீரிடநாள் ; அபிநயவகை . |
| மான்றார் | புத்திமயங்கியவர் . |
| மான்றோல் | மானின் தோல் . |
| மான | ஓர் உவமவுருபு . |
| மானக்கவரி | சாமரை ; கவரிமான் . |
| மானக்குருடன் | முழுக்குருடன் . |
| மானக்குறை | பெருமைக்கேடு . |
| மானக்கேடு | பெருமைக்கேடு . |
| மானகவசன் | மானத்தையே கவசமாகத் தரித்தோன் . |
| மானகீனன் | மானங்கெட்டவன் . |
| மானங்காத்தல் | ஒருவன் அல்லது ஒருத்தியின் மானத்தைப் பேணுதல் . |
| மானசம் | மானத்தொடர்பானது ; கருத்து ; மனம் ; ஒரு புண்ணியதீர்த்தம் . |
| மானசி | உமை . |
| மானசிகம் | மனத்தாற் செய்யுந் தவம் . |
| மானசூத்திரம் | அரைஞாண் . |
| மானத்தாழ்ச்சி | காண்க : மானக்கேடு . |
| மானதக்காட்சி | ஆன்மா புத்தி தத்துவத்தில் நின்று சவிகற்பமாய் அறியும் அறிவு . |
| மானதபூசை | மனப்பாவனையால் வழிபடுதல் . |
| மானதம் | மனத்தால் மந்திரம் நினைத்தல் ; பாவனை ; மனம் ; ஒரு புண்ணியதீர்த்தம் . |
| மானதன் | பகைவரது மானத்தை அழிப்பவனான அரசன் ; மனத்தினின்று தோன்றியவன் . |
| மானதுங்கன் | மானமிக்கவன் . |
| மானபங்கம் | மானக்குறைவு . |
| மானபரன் | தன்மதிப்புள்ளோன் ; அரசர் சிலர் பூண்ட பட்டப்பெயர் . |
| மானம் | மதிப்புடைமை ; கற்பு ; பெருமை ; புலவி ; வலிமை ; வஞ்சினம் ; கணிப்பு ; அளவு கருவி ; ஒப்புமை ; அளவை ; அன்பு ; பற்று ; இகழ்ச்சி ; வெட்கம் ; குற்றம் ; வானூர்தி ; கோயில் விமானம் ; மண்டபம் ; கத்தூரி ; சவ்வாது ; வானம் ; ஒரு தொழிற்பெயர் விகுதி ; ஓர் இடைச்சொல் . |
| மானம்பார்த்தபூமி | மழைநீரை நம்பிப் பயிரிடப்படும் நிலம் . |
| மானமரியாதை | மதிப்பு , சிறப்பு . |
| மானமா | காண்க : கவரிமான் . |
| மானமுறுதல் | பார்த்தல் . |
| மானமூடுதல் | உடை முதலியவற்றால் உடலை மறைத்து மானங்காத்தல் . |
| மானரந்தரி | நாழிகைவட்டில் . |
| மானரியம் | விந்தையானது . |
| மானல் | ஒப்பு ; ஐயுறுதல் ; நாணம் ; மயக்கம் . |
| மானவர் | மாந்தர் . |
|
|
|