சொல்	அருஞ்சொற்பொருள்
இயன்மொழிவாழ்த்து	தலைவன் குலத்தோர் செய்திகளை அவன்மே லேற்றி வாழ்த்தும் புறத்துறை ; ' இன்னார் இன்னது கொடுத்தார் ; அவர்போல நீயுங் கொடுப்பாயாக ' என யாவரும் அறியக்கூறும் புறத்துறை ; அரசன் தன்மையினைப் புகழ்ந்து சொல்லும் புறத்துறை .
இயனம்	கள்ளிறக்குவோனது கருவிபெய்புட்டில் .
இயனெறி	நல்லொழுக்கம் .
இயாகதம்	சிற்றகத்தி .
இயாகம்	கொன்றை ; பாண்டம் ; வேள்வி .
இயுசாவியம்	கொன்றைமரம் .
இயேசு	கிறிஸ்துநாதரின் பெயர் .
இயை	அழகு ; புகழ் ; இசைப்பு ; வாழை .
இயை	(வி) சேர் .
இயைத்தல்	பொருத்துதல் .
இயைதல்	பொருந்துதல் ; இணங்குதல் ; நிரம்புதல் ; ஒத்தல் .
இயைந்துரை	பல பொருள்களின் வரையறைப் பட்ட தொகுதி .
இயைபிலிசைக்குறி	இடைப்பிறவரலாக வரும் சொற்களை அடைக்கும் குறிகள் , வளைவுக் குறிகள் .
இயைபின்மை நீக்கம்	தன்னோடு இயைபின்மை நீக்கும் அடைமொழி ; செஞ்ஞாயிறு என்றாற்போல்வன .
இயைபின்மை நீக்கல்	தன்னோடு இயைபின்மை நீக்கும் அடைமொழி ; செஞ்ஞாயிறு என்றாற்போல்வன .
இயைபின்மையணி	பொருள் தனக்குத் தானே உவமை என்று உரைக்கும் அணி .
இயைபு	சேர்க்கை ; பொருத்தம் ; தொடர்ச்சி ; ' இது கேட்டபின் இது கேட்கத் தக்கது ' என்னும் யாப்பு ; இயைபுத் தொடை ; நூல் வனப்புள் ஒன்று .
இயைபுத்தொடை	ஈற்றெழுத்து ஒன்றிவரத் தொடுப்பது .
இயைபுருவகம்	பல பொருளையும் தம்முள் இயைபுடையனவாக வைத்து உருவகம் செய்வது ; உருவக அணியுள் ஒன்று .
இயைபுவண்ணம்	இடையெழுத்துகள் மிகுந்து வரும் சந்தம் .
இயைபுவனப்பு	ஞ் , ண் , ந் , ம் , ன் , ய் , ர் , ல் , வ் , ழ் , ள் என்னும் பதினொரு மெய்களை ஈற்றில் கொண்டு முடியும் நெடும் பாடல் .
இயைபுளன்	புகழாளன் .
இயைமே	வாழைமரம் .
இயைய	ஓர் உவம உருபு .
இயைவது	தக்கது .
இயைவு	இணக்கம் ; பொருத்தம் ; சேர்க்கை .
இர்	முன்னிலைப் பன்மை விகுதி ; படர்க்கைப் பன்மை விகுதி ; கேளிர் ; பெண்டிர் .
இர	இரவு ; இரத்தல் .
இரக்கக்குறிப்பு	ஒன்றன் துயரம் முதலியன கண்டு இரங்கிக் கூறும் மொழி .
இயலசை	நேரசை ; நிரையசை .
இயலடி	இயற்சீரால் அமைந்து வரும் பாவடி .
இயலணி	இயற்கையழகு .
இயலறிவு	சொற்களின் பயிற்சி .
இயலாசிரியன்	நாட்டிய நூல் கற்பிப்போன் .
இயலாமை	கூடாமை .
இயலுதல்	கூடியதாதல் ; நேர்தல் ; பொருந்துதல் ; தங்குதல் ; செய்யப்படுதல் ; அசைதல் ; நடத்தல் ; உலாவுதல் ; உடன்படுதல் ; அணுகுதல் ; ஒத்தல் ; போட்டிபோடுதல் ; சித்திர முதலியன எழுதுதல் .
இயலொழுக்கம்	நல்லொழுக்கம் .
இயவம்	தவசவகை ; நெல் ; வாற்கோதுமை .
இயவன்	தோற்கருவியாளன் ; வாச்சியக்காரன் ; கீழ்மகன் .
இயவனன்	யவனன் ; கம்மாளன் ; ஓவியன் .
இயவானி	ஓமம் .
இயவு	வழி ; செலவு ; காடு ; ஊர் .
இயவுள்	தலைமை ; எப்பொருட்கும் இறைவன் ; தெய்வம் ; புகழாளன் ; வழி ; பிள்ளை .
இயவை	வழி ; காடு ; மலைநெல்வகை ; மூங்கிலரிசி ; துவரை .
இயற்காட்சி	நற்காட்சி ; சரியாக உணர்கை ; நல்ல நம்பிக்கை .
இயற்குணப் பெயர்	தொழிலை அன்றிப் பண்பே குறிக்கும் பெயர் .
இயற்கை	இயல்பான தன்மை ; வழக்கம் ; இலக்கணம் ; நிலைமை ; கொள்கை .
இயற்கை அறிவு	இயல்பாக அமைந்த அறிவு .
இயற்கைக்குணம்	ஒன்றன் உடனாய் அமைந்த தன்மை .
இயற்ககைப் புணர்ச்சி	தலைவனும் தலைவியும் தெய்வத்தால் கூடும் முதற் கூட்டம் .
இயற்கைப் பொருள்	தோன்றிய காலம் தொடங்கி ஒருநிலையவாகிய பொருள் .
இயற்கையளபெடை	இசை ,விளி , பண்டமாற்று முதலிய இடங்களில் நிகழும் அளபெடை .
இயற்கையின்பம்	இயற்கைப் புணர்ச்சியால் நேரும் இன்பம் ; இயற்கை தரும் இன்பம் .
இயற்கையுணர்வினனாதல்	இறைவன் எண்குணங்களுள் ஒன்று .
இயற்சீர்	அகவல் உரிச்சீர் .
இயற்சீர் வெண்டளை	மாமுன் நிரையும் விளமுன் நேரும் வரும் தளை .
இயற்சொல்	எல்லார்க்கும் பொருள் விளங்கும் சொல் .
இயற்படமொழிதல்	இயல்பு பொருந்தச் சொல்லுதல் ; தலைவன் குணங்களைத் தலைவி புகழ்ந்து கூறும் அகத்துறை .
இயற்பலகை	சங்கப் பலகை .
இயற்பழித்தல்	தலைவன் குணங்களைத் தோழி இகழ்ந்து கூறும் அகத்துறை .
இயற்பா	இயல்பான ஓசையுடைய பாட்டு ; வெண்பா ; திவ்வியப் பிரபந்தத்துள் ஒரு பகுதி .
இயற்பெயர்	வழங்குதற்கு இடப்பட்ட சிறப்புப் பெயர் ; விரவுப் பெயர் , உயர்திணை அஃறிணைகளுக்குப் பொதுவாய் வரும் பெயர் .
இயற்றமிழ்	செந்தமிழ் ; இலக்கியத் தமிழ் ; முத்தமிழுள் ஒன்று .
இயற்றல்	செய்தல் ; முயற்சி .
இயற்றளை	காண்க : இயற்சீர்வெண்டளை .
இயற்றி	முயற்சி ; ஆற்றல் ; உதவி ; திறமை .
இயற்றியான்	செய்தவன் .
இயற்று	பாத்திரம்
இயற்றுதல்	செய்தல் ; நடத்துதல் ; சம்பாதித்தல் ; தோற்றுவித்தல் ; நூல் செய்தல் .
இயற்றுதற்கருத்தா	தொழில் புரிபவன் ; பயனிலைச் செயலை நேரே செய்யும் வினைமுதல் .
இயற்றும்வினை	தன்வினை .
இயறல்	முத்தி ; போதல் .
இயன்ஞானம்	நல்லறிவு .
இயன்மகள்	கலைமகள் .
இயன்மணம்	இயற்கையான மணம் .