| செருவிட்ட விழிமடவார் வாயிட்டுச் சுடுவதல்லாற் | | செங்கை யிட்டும் | | எருவிட்டு மூட்டிடநீர் விறகிட்டு மூட்டியவா | | |
*கலி நிலைத்துறை 190. | என்போ டுள்ளமு நெக்குரு கப்புக் கென்போல்வார்க் | | கன்போ டின்பு மளித்தருள் கூடலெம் மடிகேளோ | | தன்போற் காமன் சாப முடித்தாற் றாழ்வுண்டே | | முன்போர் காமன் சாப மனைத்து முடித்தாய்க்கே. |
இது விறகு சுமந்த திருவிளையாடலை நினைந்து கூறியது. கரு இட்ட காடு எறிந்து - கருப்பதிற் செலுத்தும் பிறவியின் தொகுதியைப் போக்கி. கடம்பவனம் - மதுரை. ஒரு காட்டை வெட்டி எறிந்து ஒரு காட்டில் இருக்கின்றீரேஎன்றாள். கடுக்கைக் காட்டின் மரு - கொன்றை மலர்த் தொகுதியின் நறுமணம். வெள்ளமென்றது கங்கை நீரை. சிவபெருமான் திருமுடியில் கொன்றை, கங்கை, சந்திரன் என்பன ஒருங்கிருத்தல் பற்றி இங்ஙனம் கூறினாள். நீருட்படிந்தும் இந்தத் தீ மூண்டதென்றது விரோதாலங்காரம். செரு இட்ட - போரைச் செய்த. வாயிட்டுச் சுடுவது அல்லால் - தாம் கூறும் பழிமொழியால் என்னை வருத்துவதல்லாமல். செங்கை இட்டும் எரு இட்டும் மூட்டிட; கன்னிமகளிர் அஞ்சலி செய்தும் எருவிட்டும் சந்திரனை வணங்குஞ் செய்தியை இங்ஙனம் கூறினாள். மகளிர் எருமுட்டை யிட்டும் கையால் விசிறியும் தீமூட்டுதல் இயல்பு (66.) (பி-ம்.) ‘செங்கை யீட்டும்’. சோமசுந்தரக் கடவுள் விறகு சுமந்த காலத்தில் அவர் திருமுடிமேற் சந்திரன் இருப்ப அதன்மேல் விறகு வைக்கப்பட்டதனையே விறகிட்டு மூட்டியதாக்க் கூறினாள். மூட்டியவா - மூட்டியவாறு.
190. (பி-ம்.) *விருத்தக் கலித்துறை, நெடிலடி விருத்தம். இது தலைவி கூற்று.
அன்போடு இன்பு. “ஈறிலாப் பதங்க் ளியாவையுங் கடந்த வின்பமே யென்னுடை யன்பே” (திருவா. கோயிற்றிருப். 1); “அன்பினா லின்ப மார்வார்”. “இறவாத வின்பவன்பு வேண்டி” (பெரிய. தடுத்தாட். 196, காரைக்கால். 60) அடிகேள் - ஸ்வாமீ; ஓ; அசைநிலை. தன்போற் காமன் - தன்னைத்தானே ஒத்த காமன்; சாபம் - வில். தாழ்வு உண்டே - குறைவு உண்டோ. ஓர் காமன் சாபம் - ஒப்பற்ற இந்திரனது சாபட்டை; கா - கற்பகச்சோலை. இத்தலத்தில் இந்திரன் சாபம் தீர்ந்தது (146-7.)
|