வள்ளுவர் காலத் தமிழ் நாடு

திருவள்ளுவர் காலத்திலே தமிழ் மக்களிடம் கடவுள் நம்பிக்கை
குடிகொண்டிருந்தது. உருவ வணக்கமும் இருந்தது. சாதி வேற்றுமைகள்
இருந்தன. தமிழ் நாட்டில் வேத வேள்விகள் நடைபெற்றன. மறுபிறப்பு,
நல்வினை, தீவினை, ஊழ்வினை, சுவர்க்கம், நரகம், மோட்சம்,
முதலியவைகளிலே மக்கள் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தனர்.

திருக்குறளின் முதல் அதிகாரம் கடவுள் வாழ்த்து. கடவுள் வாழ்த்தில்
உள்ள பத்துக் குறள்களும் கடவுளை வணங்கவேண்டியது மக்கள் கடமை
என்று வலியுறுத்துகின்றன.
 

‘‘அகர முதல எழுத்தெல்லாம், ஆதி
பகவன் முதற்றே உலகு.
 

எழுத்துக்கள் எல்லாம் அ என்ற எழுத்தைத் தலைமையாகக்
கொண்டிருக்கின்றன. அதுபோல உலகம் முதல்வனாகிய கடவுளைத்
தலைமையாகக் கொண்டிருகின்றது’’ என்பது முதற் குறள். இது உலகம்

கடவுள் படைப்பால் தோன்றியது; கடவுள் சக்தியாலேயே உலகம் இயங்கி வருகின்றது; என்ற கருத்தைக் கொண்டதாகும்.
 

‘‘இரந்தும் உயிர்வாழ்தல் வேண்டின் பரந்து
கெடுக உலகியற்றி யான்.
 

இவ்வுலகைப் படைத்த கடவுள், பிச்சை யெடுத்தாவது உயிர்
வாழவேண்டும். என்று விரும்பி உயிர்களைப் படைத்திருப்பானாயின்,
அவனும் அவ்வுயிர்களைப் போலவே அலைந்து அழிக’’.       (கு.1062)

இக்குறளும் இவ்வுலகைப் படைத்தவன் கடவுள் தான் என்ற கருத்தை
வலியுறுத்துகின்றது.