தொறும் பொருள் அற்று மண்டிலமாய் வருவன ‘அடிமறி மண்டில வெளி விருத்தம்’ என்றும், அல்லாதன ‘நிலை வெளி விருத்தம்’ என்றும் வழங்கப்படும் எனக் கொள்க.

     அவற்றிற்குச் செய்யுள் வருமாறு :

[அடி மறி மண்டில வெளி விருத்தம்]

     ‘சொல்லல் சொல்லல் தீயவை சொல்லல் - எஞ்ஞான்றும்;
     புல்லல் புல்லல் தீநெறி புல்லல் - எஞ்ஞான்றும்;
     கொல்லல் கொல்லல் செய்நலம் கொல்லல் - எஞ்ஞான்றும்;
     நில்லல் நில்லல் நீசரைச் சார்ந்தங் - கெஞ்ஞான்றும்’.

 எனவும்,

     ‘ஆவா! - என்றே அஞ்சினர் ஆழா1 - ஒருசாரார்;
     கூகூ! என்றே கூவிளி கொண்டார் - ஒருசாரார்;
     மாமா! என்றே மாய்ந்தனர் நீந்தார் - ஒருசாரார்;
     ஏகிர் நாய்கீர்!? என்செய்தும்! என்றார் - ஒருசாரார்’.

 எனவும்,

     ‘மாலை மணங்கமழும் மௌவல்
                            முகைவிரியும் - எந்தைகுன்றம்;
     காலை மணிக்குவளை காதலர்போற்
                            கண்விழிக்கும் - எந்தைகுன்றம்;
     நீல மழைமுழங்கி நின்று சிலம்பதிரும் - எந்தைகுன்றம்;
     ஆலி4 மயிலகவ அந்தண் டுவனமே5 - எந்தைகுன்றம் ’.

 எனவும் இவை நான்கு அடியாய், அடிதோறும் பொருள் அற்று, அடிமறியாய்  வந்தமையால், அடிமறி மண்டில வெளி விருத்தம்.

[நிலை வெளி விருத்தம்]

     ‘சேயரி நாட்டமும் செவ்வாயும் அல்குலுமோ - அம்மானாய்!
     ஆய்மலரும் தொண்டையும் ஆழியந்
                              திண்டேரும் - அம்மானாய்!
     மாயிருந் தானை மயிடன் றலையின்மேல் - அம்மானாய்!
     பாயின சீறடிப் பாவை பகவதிக்கே - அம்மானாய்!

 இஃது அடிமறியாய் வாராமையின், நிலைவெளி விருத்தம்.

  1. யா. வி. 67
  பி - ம். 1 ஆழ்ந்தார் ? நாகீர்ா மாலை 5 வந்தண்டுவணமே வந்தன்று வானமே.