650 என்ற நூற்பாவின் ‘முற்ற’ என்ற மிகையால் கொள்ளப்பட்டது. ஒன்றனை இரண்டனை- ‘எண்ணின் இறுதி அன்னொடு சிவணும்.’ 198 என்பது. ஒருபஃதனை இருபஃதனை ‘ஒன்று முதலாக’ என்ற நூற்பாவில் ‘ஆன்இடை வரினும் மானம் இல்லை’ என்புழி ‘வரினும்’ என்ற எதிர்மறை உம்மையால் கொள்ளப்பட்டன. 199 நச். வடக்கண்-கிழக்கண்-மேற்கண்-தெற்கண். ‘ஏழன் உருபிற்குத் திசைப்பெயர் முன்னர்ச்
சாரியைக் கிளவி இயற்கையும் ஆகும்
ஆவயின் இறுதி மெய்யொடும் கெடுமே.’ 201 என்பது. யா+அற்று-ஐ+யாவற்றை;
யாவை+அற்று+ஐ-யாவற்றை இவை முடிந்த முடிபு ஒன்றாயின் நிலைமொழிகள் வெவ்வேறு ஆதலின் தனித்தனி விதந்து முடிக்கப்பட்டன. ஒத்த நூற்பாக்கள்: ‘ஒன்றுமுத லாகப் பத்தூர்ந்து வரூஉம்
எல்லா எண்ணும் சொல்லுங் காலை
ஆன்இடை வரினும் மானம் இல்லை
அஃதுஎள் கிளவி ஆவயின் கெடுமே
உய்தல் வேண்டும் பஃகான் மெய்யே.’ தொல். 199 |