என்றார் ஆகலின், அவ்வாறு செருக்கும் மானமும் இன்றிப் பணிவுடையார் சேய்த்து உளராயினும் அளித்தலும் என நான்கு.

அவற்றுள் மலை, தன்னை உளி கொண்டு பேர்க்கும் பகைவராயினும் அவர் நீர்வேட்கையுற்று விரும்பின் உடனளித்தலும், அவ்வேட்கை இன்றித் தன்மருங்கு உறின் அவர்க்கும் அளிக்கும் குற்றமும் உடைத்து.

நிலன், தன் மருங்கு எய்தினும் வேட்கையுற்று உழாதார்க்கு அளியாமையின் அக்குற்றம் இன்மையும், போற்றுதலின்றிக் கள்வர் முதலாயினார் கொள்ள விடுப்பார்க்கும் அளிக்கும் குற்றமும் உடைத்து.

பூ, தவளை முதலாயின தன்னைப் பன்னாள் அடுத்திருப்பினும் அவை தேனைப் போற்றா என அளியாமல், ஒரு நாளே வரினும் தேனைப் போற்றி உண்ணும் தும்பிக்கே அளித்தலின் அக்குற்றம் இன்மையும், அத்தும்பி தன்னடி பணியாது தன்முடிமேல் அதன் கால் வைத்தல் அறிந்தும் அளித்தலின் செருக்குடையார்க்கு அளிக்கும் குற்றமும் உடைத்து.

துலாக்கோல், அண்மையராயினும் தன் அடியினைத் தீண்டார்க்கு அளியாமல், சேய்மையினின்று போந்தோராயினும் விலை அளித்துத் தன் அடியினைத் தொட்டு ஏற்றார்க்கு அளித்தலின் அக்குற்றம் இன்று.

இவ்வாற்றான் ஆசிரியனது தன்மை பெறப்பட்டது.

இனி உரைப்பாட்டு,