எனவும் கூறினாராகலின், பெருக்கம்பற்றியும், வறுமை பற்றியும் சலம்பற்றியும் அவர் அவ்வியல்பின் வேறுபடார் என்பது பெறப்படலானும் பிறர்க்காயின் கற்பித்தவழியும் அவை நெடிது நில்லாமையானும் அஃது அறியப்படும் என்பது.

இனி,

என்றார் ஆகலின் அவற்றுள் ஒழுக்கமும் வாய்மையும் என அவ்விரண்டனையும் அவ்எட்டனொடு கூட்டி உரையாது, வேறு கூறினமையும் நாணினை அவ்வாறு கூறாமையும் என்னை எனின், அவையும் இயற்கையாயினும் ஒழுக்கமும் வாய்மையும் நந்நான்கு வகைய ஆதலானும், ஏனைய நாணம் முதலாய எட்டும் பல்வகைய ஆகாமையானும் அவ்எட்டனையும் குடிமை என ஓர் உறுப்பாக்கியும் ஒழுக்கத்தினையும் வாய்மையினையும் இருவேறு உறுப்பாக்கியும் கூறினார் என்பது.

இனிச் செப்பமும் நாணும் என முன்னர்க் கூறப்பட்டவற்றுள் நாணினை ஒழுக்கமும் வாய்மையும் நாணும் எனப் பின்னும் கூறியது என்னையோ எனின், இக்கடா அந்நூல் உரைக்குமிடத்து வேண்டும் ஆதலின் இன்னோரன்ன ஈண்டைக்கு ஏலா என்பது.

இனி,

எனவும்⁴‘குலத்தளவே யாகுங் குணம்’ எனவும் சான்றோர் கூறினார் ஆகலின் ஒழுக்கத்தின் இழுக்காதுநிற்பின் வேற்றுமை தெரிந்த நாற்பாலுள்ளும் கீழ்ப்பால் வருணத்தானாயினும் அவ்வருணத்துள்

¹திருக்குறள்- 956

²திருக்குறள்- 952

³திருக்குறள்- 133

⁴மூதுரை- 7.