இவ்வாறன்றி ‘மேரு மால்வரை காம்பொத்து விண்முகடு குடையொத்து விண்மீன் கணம் முத்துப்போன்றன’ என வடிவு பற்றி உவமங் கூறுதல் ¹தமிழ் வழக்காகின்றதென்பது.

இனி,

²“வள்ளத்தி னீர்கொண் டுமிழ்ந்த முலைச்சாந்து மறுகிற்பரந்
 தள்ளல் யானையெல்லா மடிவழுக் கினவே.”

என்பதோவெனின், அவ்வாற்றானும் இன்பங் கொள்வார்க்கு அவையும் இழுக்கில என்பது.

“சோறு வாக்கிய கொழுங் கஞ்சி
 யாறு போலப் பரந்தொழுகி.”

(பட்டின. 44--45)

என்பதோவெனின், யாறென்ற துணையானே பேர்யாறெனக் கொண்டு உலகிறந்தனவாகாமைக்கன்றே,

³“ஏறுபொரச் சேறாகித்
 தேரோடத் துகள்கெழுமி.”

(பட்டின. 46--47)

என்பதாயிற்றென்றது.

(10)

[உவம உருபுக ளிவையெனல்]

1. தமிழ் என்பது தழீஇ என்றும் பாடமுள்ளது. இதுவும் பெருமைபற்றியதாயினும் சிறப்பிற்றீராமையிற் றழுவப்பட்டு வழக்காகின்றது என்பது கருத்து. தமிழ் வழக்காகின்றது என்பதும் பொருந்துமேற் கொள்க.

2. வள்ளம்--சிறு கிண்ணம். மகளிரின் மிகுதி கூறலின் இதுவும் இழுக்கிலது என்றபடி.

3. பேராறு ஏறுழக்கச் சேறாகாது; தேரோடத் துகள் கெழுமாது; ஆதலால் சிற்றாறென்றபடி.