¹விரித்தற்கு ஏதுவாயினாள் இவளாகலின், அதனைச் சினைவினையானன்றி முதல்வினையாற் கூறினானென்பது.

காதொன்று களைதலென்பது, உறுப்பிடைப் பூட்டுறப் புனையாது ²பெய்து வைத்தனவாதலால், தோடு முதலாயின எளிதின் வீழ்வனவாயின; ³மற்று ⁴அவை வீழ்தற்கு ஏதுவாய நெகிழ்ச்சி நிரம்பத்தோன்றாது இடைநிகர்த்ததாதலின் ஒன்று நிற்ப வொன்று வீழ்தலென்றா னென்பது. இது கூழைபோலாது, ⁵ஊறுணர்வுடைய உறுப்பாகலிற் காதின் வேறுபாட்டினைக் கூழை வேறுபாட்டின்பின் வைத்தான்; என்னை? கூழையிற் காது தனக்கு ⁶உறவுடைமையின்.

ஊழணிதைவரலென்பது, அக் ⁷கூழையுந் ⁸தோடும் போலப் பெய்யப்படு முறைமையவாகிய வளைகளை முன்கைமேல் இறுகச் செறித்தலும் ⁹விரற்செறியினைத் திருத்தலும் முதலாயின. இவை தோடுபோலச் ¹⁰செறிவில்லன அன்மையின் அவற்றுப் பின்வைத்தான். உடைபெயர்த் துடுத்தலென்பது, உடுத்த உடையினைப் பலகாலும் அழித்துத்தல்; அது கழறொடிபோலாது செறிவுடைமையின் அவ்வுடை நெகிழ்ச்சியைத் தொடி நெகிழ்ச்சிக்குப்பின் வைத்தானென்பது; மற்று,

“தொடிஞெகிழ்ந் தனவே தோள்சா யினவே.”

(குறு-239)

எனப் பிரிவின்கண் வந்த வேறுபாட்டினை ஈண்டுக் கூறாரோ வெனின், அவை இன்னதன்பின்னர் இன்னது தோன்று

1. விரித்தல் என்பது விரிதல் என்றிருத்தல் வேண்டும். விரிதல்--சினைவினை. விரித்தல்--முதல்வினை.

2. பெய்துவைத்தல்--இட்டுவைத்தல்.

3. மற்று அசை.

4. அவை--அத்தோடு முதலியவை. நிரம்பத் தோன்றாமையின் ஒன்று வீழ்ந்தது என முடிக்க.

5. ஊறு--பரிசம்.

6. உறவு--பரிச உணர்ச்சியின் மிகுதியாலான தொடர்பு.

7. கூழை--பெய்துகட்டுவது; சொருகிக்கட்டுவது என்றபடி.

8. தோடு--காதிற் பெய்வது. அதுபற்றியே போலப் பெய்யப்படுமென்றார்.

9. விரற்செறி--மோதிரம்.

10. செறிவில்லன அன்மையின் எனவே. அதினுஞ் செறிவுடையன என்றபடி.