யென்று தலைமகன் குறிக்குமென நாணி எதிர்ப்படாமையின். ‘மனைவயிற் பிரியலள்’ என்பது கரந்திடத்தொழிதல். ‘புனைதார் மார்ப காண்டியோ வதுவே’ என்பது, கண்டவழி உவத்தல்; என்னை? நிற்கண்டவழி நுதலுந் தோளும் பசலை நீங்கியவாறு கண்டிலையோ வென்னுங் ¹குறிப்பினாற்²கூறினமையின். பிறவும் அன்ன.

(17)

[ஆறாம்பகுதி இத்துணையது எனல்]

இஃது ஆறாவது கூறுகின்றது.

இ-ள் : புறஞ்செயச் சிதைதல்--பூவுஞ் சாந்தும் பூணுந் துகிலும் முதலாயின கொண்டு ³புறத்தே கோலஞ்செய்ய அகத்தே சிதைவுண்டாதலும்:

மேல்நின்றது கண்டவழி உவத்தலாகலானும், இது ⁴காணாதவழி நிகழ்கின்றதாகலானும், அதற்கினமின்றியும் அதன்வழித் தோன்றியதெனப்படுமாகலான் இதனை இச்சூத்திரத்தின்முன் வைத்தானென்பது.

புலம்பித் தோன்றல்--அங்ஙனம் புனைந்தகோலந் ⁵துணையொடு கழியப் பெறாமையிற் புல்லென்றழிந்த நெஞ்சினளாகலான், எல்லாச் சுற்றத்தார்க்கும் இடைநின்றேயுந் ⁶தனிய ளென்பது அறிவியா நிற்றலும்.

1. குறிப்பு--உவகையையுணர்த்துங் குறிப்பு.

2. கூறியது தோழி என்க.

3. புறத்தே கோலஞ்செய்வோர்--செவிலி முதலாயினோர். அகத்தே தலைவிக்குச் சிதைவுண்டாயதற்குக் காரணம் அக்கோலத்தைத் தலைவன் காண்டலை நினைத்தமை என்க.

4. காணாதவழி--தலைவனைக் காணாத வழி.

5. துணை--தலைவன். கழிய--காலங்கழிய.

6. தனிமை -- தலைவன்பால் அறிவு கிடந்தமையானுண்டாயது. எனவே சுற்றத்தாரிடை நின்றும் அவரிடை நில்லாதவள் போல அவரை மறந்து நிற்றல்.