[முதனூலாவது இதுவெனல்]

மேல் ஒன்றற்கு முதனூலாகியும் ஒன்றற்கு வழிநூலாகியும் வந்து தடுமாறுமென்றான், இனி அவ்வாறன்றி ஒன்றே முதனூலாகவுஞ் சிறுபான்மை உண்டென்கின்றது.

இ--ள் : செய்வினையின் பயன் ¹துவ்வாது மெய்யுணர்வுடையனாகிய முன்னோனாற் செய்யப்பட்டதே ஒருதலையாக முதனூலாவது என்றவாறு.

எனவே, மேலைச் சூத்திரத்து முதனூலும் வழிநூலுமெனப்பட்டன முதலுஞ் சினையும்போலத் தடுமாறுமென்பதூஉம் இதுவாயின் தடுமாறாது எஞ்ஞான்றும் முதனூலாமென்பதூஉம் பெற்றாம்.

வினையென்பன, இருவினை; இன் நீக்கத்துக்கண் வந்தது. ‘விளங்கிய அறிவு’ என்பது முழுதும் உணரும் உணர்ச்சி. ‘அறிவின்’ என நின்ற இன் சாரியை. இன்ன அறிவினொடு கூடிய முனைவன் அறிவின் முனைவனெனப்படும். முன்னோனை ²முனைவனென்பது ஒருசொல் விழுக்காடாம். முன்னென்பதனை முனையென்பவாகலின்.

மற்று ‘வினையின்’ என்ற வேற்றுமை ³நிற்பதன் நிலையும் நீங்குவதன் நீக்கமும் கூறுமாகலின் ஒருகாலத்து வினையின்கணின்று ஒருகாலத்து நீங்கினான்போலக் கூறியதென்னை யெனின்,--அற்றன்று; வினைப்பயந் தொடரற்பாற் றுள்ளம் இலனென்பதன்றி அவர்க்குச் சில செய்கையுளவென்பது பல்லோர்க்கும் உடம்பாடாகலின், அவ்வினைக்கணின்றே, ⁴போகமும் பாவமும் மெய்யுணர்வுபற்றித் தெறப்பட்ட வித்துப்போலப் பிறப்பில் பெற்றியனாகி நீங்குமாகலின் அவ்வாறு கூறல் அமையு

1. துவ்வாது--அநுபவியாது. துவ்வாது உடையனாகிய என இயைக்க.

2. முனைவன்--முன்னோன். முனை--முன். விழுக்காடு--விழுகை. கோட்பாடு--கொள்கை என்பதுபோல.

3. நிற்பது--வினை; நிலை--அதன்கண் நிற்றல்.

4. போகமும் பாவமும் நீங்குமாகலின் என இயைக்க.