மென்பது; என்னை? ¹‘குற்றங் கெடுத்து முற்ற உணர்ந்தோரும்’, கெடுப்பதோர் ²குற்றமின்றி முழுதுணர்ந்தோரும், எல்லாம் பிறர்க்குறுதியாகிய ஆகமஞ் செய்யினுந் துறக்கம் முதலாகிய பயன்றுய்ப்பாரல்லராகலின்.

இனி முனைவனாற் செய்யப்படுவதோர் நூலில்லையென்பார், அவன்வழித் தோன்றிய நல்லுணர்வுடையார் அவன்பாற் பொருள்கேட்டு முதனூல் செய்தாரெனவும், அம் முனைவன் முன்னர் ³ஆகமத்துப் பிறந்ததோர் மொழியைப்பற்றி அனைத்துப் பொருளுங்கண்டு பின்னர் ⁴அவற்றவற்றிற்கு நூல்செய்தார் அவரெனவும், அவ்வாகமத்தினையே பிற்காலத்தாரும் ஒழுக்கம் வேறுபடுந்தோறும் வேறுபடுத்து வழிநூலுஞ் சார்புநூலுமெனப் பலவுஞ் செய்தாரெனவுங் கூறுப. அவை எவ்வாற்றானும் முற்ற உணர்ந்தோர் செய்த நூலன்மையின் அவை தேறப்படா; அல்லதூஉம், அவை தமிழ்நூலன்மையின் ஈண்டு ஆராய்ச்சியிலவென்பது.

மற்று, மேலைச்சூத்திரத்து நுதலிய நெறியானே முதலும் வழியுமாமெனவே, எல்லார்க்கும் முதல்வனாயினான் செய்தது முதனூலேயாமென்பது பெறுதுமாகலின், ஈண்டு இச்சூத்திரங் கூறியதென்னையெனின்,--தாமே தலைவராவாரும் அத்தலைவரை வழிப்பட்டுத் தலைவராயினாரும் பலராகலின் தாமே தலைவராயினார் நூல்செய்யின் முதனூலாவதெனின்,--அற்றன்று; தாமே தலைவராயினார் முற்காலத்துத் தமிழ்நூல் செய்திலராகலின் தலைவர்வழி நின்று தலைவனாகிய அகத்தியனாற் செய்யப்பட்டதும் முதனூலென்பது அறிவித்தற்கும், பிற்காலத்துப் ⁵பெருமானடிகள் களவியல் செய்தாங்குச் செய்யினும் பிற்காலத்தானும் முதனூலாவதென்பது அறிவித்தற்கும், அங்ஙனம் ‘வினையினீங்கி விளங்கிய ⁶அறிவினான் முதனூல் செய்தான்’ என்பது அறிவித்தற்கும் இது கூறினானென்பது.

1. குற்றங்கெடுத்து என்றது--போகமும் பாவமும் நீங்கலின், குற்றம் அவர்க்கு இல்லை என்றபடி.

2. குற்றமின்றி முழுதுணர்ந்தோர்--இறைவன் கூறானோர்.

3. ஆகமம்--நூல்.

4. அவற்றவற்றிற்கு--அவ்வப் பொருளுக்கு.

5. பெருமானடிகள்--இறையனார்.

6. அறிவினான்--அறிவினையுடையான்.