என்பதனால் அகத்தியர்செய்த அகத்தியத்தினை முதனூலெனவும், அவர் வானோர் ஏத்தும் வாய்மொழிப் பல்புகழ் ஆனாப் பெருமையுடையாரெனவும், அவராற் செய்யப்பட்ட முதனூல் பொருந்தக் கற்றுப் புரைதப உணர்ந்தோருள் தலைவராயினார் தொல்காப்பியனாரெனவும், பன்னிருபடலத்துப் ¹புனைந்துரை வகையாற் பாயிரச் சூத்திரத்துள் உரைக்கப்பட்டது. இனி, பன்னிருபடலம் முதனூலாக வழிநூல் (வெண்பாமாலை) செய்த ஐயனாரிதனாரும் இது கூறினார்; என்னை?

“மன்னிய சிறப்பின் வானோர் வேண்டத்
 தென்மலை யிருந்த சீர்சால் முனிவரன்
 றன்பாற் றண்டமிழ் தாவின் றுணர்ந்த
 துன்னருஞ் சீர்த்தித் தொல்காப் பியன்முதற்
 பன்னிரு புலவரும் பாங்குறப் பகர்ந்த.”

எனப் பாயிரஞ் செய்தற்கு ²உடன்பட்டமையினென்பது.

இவற்றானெல்லாம் அகத்தியமே முற்காலத்து முதனூலென்பதூஉம், தொல்காப்பியம் அதன் வழிநூலென்பதூஉம், அதுதானும் பனம்பாரனார்,

“வடவேங்கடம் தென்குமரி.”

(பாயிரம்)

எனக் குமரியாற்றினை எல்லையாகக் கூறிப் பாயிரஞ் செய்தமையிற் சகரர் வேள்விக்குதிரைநாடித் தொட்டகடலகத்துப் பட்டுக் ³குமரியாறும் பனைநாட்டோடு கெடுவதற்கு முன்னையதென்பதூஉம், அவ் வழக்குநூல் ⁴ஈண்டுப் பற்றியல்லது மூன்று வகைச் சங்கத்தாருஞ் செய்யுட் செய்திலரென்பதூஉம், ஆசிரியரும் அவர்போல்வாரும் அவர்வழி ஆசிரியருஞ் செய்யுள்செய்த சான்றோருஞ் சொல்லாதன சொல்லப்படாவென்பதூஉம் அவருடம்படாதன சொல் உளவென்று எதிர்நூலென ஒருவன் பிற்காலத்து நூல் செய்யுமாயின் தமிழ் வழக்கமாகிய மரபினொடுந்

1. புனைந்துரைத்தல்--புகழ்ந்து கூறல்.

2. உடன்படல்--சம்மதித்தல். தொல்காப்பியரை முதல்வரென்று கூறற்குச் சம்மதித்தல்.

3. செய்யுளியல் முதற்சூத்திர உரையுள்ளு மிவ்வாறு கூறுவர். பனைநாடு--ஏழ்குறும்பனைநாடு. அவை குமரியாற்றுக்கும் பஃறுளியாற்றுக்கு மிடையிலிருந்து கடல்கொண்டன. “நெடியோன் குன்றமும் தொடியோள் பௌவமும்” என்ற அடியின விரிவுரை நோக்குக. சிலப்பதிகாரம் வேனிற்காதை 1-ம் அடி.

4. ஈண்டு என்பது இங்கு வேண்டியதில்லைப்போலும்.