| தொல்காப்பியர் பொருட்படலப் புத்துரை | 101 |
குறுங்கால் மகன்றில் அன்ன உடன்புணர் கொள்கைக் காத லோரே. ” எனும் ஐங்குறுநூறு மது. (381) அழிந்தெதிர் கூறி விடுத்தற்குச் செய்யுள் “இதுநும் மூரே, யாவருங் கேளீர்; பொதுவறு சிறப்பின் வதுவையுங் காண்டும்; ஈன்றோர் எய்தாச் செய்தவம் யாம் பெற்றனமால் மீண்டனை சென்மோ. ” (பொருள்40சூ. மேற்கோள். ) தாய் நிலை கண்டு கண்டோர் தடுத்தற்குச் செய்யுள்: “பெயர்ந்து போகுதி பெருமூ தாட்டி! சிலம்புகெழு சீறடி சிவப்ப இலங்குவேற் காளையொடு இறந்தனள் சுரனே. ” தாய்நிலை கண்டு விடுத்தற்கு மேற்கோள்: “நெருப்பவிர் கனலி உருப்புச்சினந் தணியக் கருங்கால் யாத்து வரிநிழ லிரீஇச் சிறுவரை இறப்பிற் காண்குவை, செறிதொடிப் பொன்னேர் மேனி மடந்தையொடு வென்வேல் விடலை முன்னிய சுரனே” (ஐங். 388) சேய்நிலைக்ககன்றோர் செலவிற் கண்டோர் கூறும் கூற்று : “செய்வினைப் பொலிந்த செறிகழல் நோன்தாள் மையணற் காளையொடு பைய வியலிப் பாவை யன்னஎன் ஆய்தொடி மடந்தை சென்றனள், என்றிர் ஐய! ஒன்றின வோஅவள் அஞ்சிலம் படியே?” (ஐங். 389) இதில் செவிலி கொண்டுகூறும் கண்டோர் கூற்றைக் காண்க. |