| 102 | நாவலர் ச. சோமசுந்தர பாரதியாரின் நூல் தொகுதி |
மறுவரவின்கட் கண்டோர் கூறுதற்குச் செய்யுள் : “இவன்இவள் ஐம்பால் பற்றவு மிவளிவன்
புன்றலை யோரி வாங்குநள் பரியவும்
காதற் செவிலியர் தவிர்ப்பவுந் தவிராது
ஏதில் சிறுசெரு வுறுப மன்னோ;
நல்லைமன் றம்ம பாலே! மெல்லியற்
துணைமலர்ப் பிணைய லன்னஇவர்
மணமகிழ் இயற்கை காட்டி யோயே” (குறு. 229) | சூத்திரம் : 40 | | | | “ஒன்றாத் தமரினும், பருவத்துஞ், சுரத்தும்,
ஒன்றிய மொழியொடு வலிப்பினும் விடுப்பினும்,
இடைச்சுர மருங்கின் அவள்தம ரெய்திக்
கடைக்கொண்டு பெயர்தலிற் கலங்கஞ ரெய்திக்
கற்பொடு புணர்ந்த கௌவை யுளப்பட
அப்பாற் பட்ட வொருதிறத் தானும்;
நாளது சின்மையும், இளமைய தருமையும்,
தாளாண் பக்கமும், தகுதிய தமைதியும்,
இன்மைய திளிவும், உடைமைய துயர்ச்சியும்
அன்பின தகலமும் அகற்சிய தருமையும்;
ஒன்றாப் பொருள்வயின் ஊக்கிய பாலினும்;
வாயினுங் கையினும் வகுத்த பக்கமொடு
ஊதியங் கருதிய ஒருதிறத் தானும்;
புகழும் மானமும் எடுத்துவற் புறுத்தலும்;
தூதிடை யிட்ட வகையி னானும்;
ஆகித் தோன்றும் பாங்கோர் பாங்கினும்;
மூன்றன் பகுதியும் மண்டிலத் தருமையும்,
தோன்றல் சான்ற மாற்றோர் மேன்மையும்,
பாசறைப் புலம்பலும், முடிந்த காலத்துப்
பாகனொடு விரும்பிய வினைத்திற வகையினும்;
காவற் பாங்கின் ஆங்கோர் பக்கமும்;
பரத்தையின் அகற்சியிற் பரிந்தோட் குறுகி
இரத்தலும் தெளித்தலும் எனஇரு வகையொடு
உரைத்திற நாட்டங் கிழவோன் மேன” |
|