ஞாயிறு காயும் வெவ்வறை மருங்கிற்
கையி லூமன் கண்ணிற் காக்கும்
வெண்ணெ யுணங்கல் போலப்
பரந்தன் றிந்நோய் நோன்றுகொளற் கரிதே. ”

(குறுந். 58)

இக் குறுந்தொகை (5ஆம்) பாட்டு, கழறிக்கூறிய பாங்கற்குத் தலைவன் மாறிக் கூறுதலாம்.

ஆயத்தார் கூற்றுக்குச் செய்யுள்:

“தாதிற் செய்த தண்பனிப் பாவை
 காலை வருந்தும் கையா றோம்பென
 ஓரை ஆயங் கூறக் கேட்டும்”

எனக் குறுந்தொகை (48ஆம்) செய்யுளில் ஆயத்தின் கூற்று நிகழ்ந்தமை காண்க.

பரத்தையர் கூற்றிற்குச் செய்யுள் :

எனும் குறுந்தொகை (164ஆம்) செய்யுள் காதற்பரத்தை தலைமகட்குப் பாங்காயினார் கேட்ப உரைத்தது.

“அரிற்பவர்ப் பிரம்பின் வரிப்புற நீர்நாய்
 வாளை நாளிரை பெறூஉ மூரன்