முள்ளி லம்பணை மூங்கிலிற் றூங்குங்
கழைநிவந் தோங்கிய சோலை
மலைகெழு நாடனை வருமென் றோளே. ”

(குறு. 201)

தலைவி இயற்பட மொழிதற்குச் செய்யுள் :

என்பது மியன்மொழிதலாம்.

பரத்தை தலைவி பாங்காயினார் கேட்பக் கூறியதற்குச் செய்யுள்:

“கழனி மாத்து விளைந்துகு தீம்பழம்
 பழன வாளை கதூஉ மூரன்,
 எம்மிற் பெருமொழி கூறித், தம்மிற்
 கையுங் காலுந் தூக்கத் தூக்கு
 மாடிப் பாவை போல,
 மேவன செய்யுந்தன் புதல்வன் தாய்க்கே. ”

(குறுந். 8)

“கணைக்கோட்டு வாளை கமஞ்சூன் மடநாகு
 துணர்த்தேன் கொக்கின் தீம்பழங் கதூஉந்
 தொன்றுமுதிர் வேளிர் குன்றூர்க் குணாது
 தண்பெரும் பௌவ மணங்குக, தோழி!
 மனையோண் மடமையிற் புலக்கும்
 அனையே மகிழ்நற்கியா மாயின மெனினே. ”