| தொல்காப்பியர் பொருட்படலப் புத்துரை | 205 |
| 2. | “மலையி னிழிந்து மாக்கடல் நோக்கி நிலவரை இழிதரும் பல்யாறு போலப் . . . புலவர் எல்லாம் நின்னோக் கினரே. நீயே, மருந்தில் கணிச்சி வருந்த வட்டித்துக் கூற்று வெகுண்டன்ன முன்பொடு மாற்றிரு வேந்தர் மண்ணோக் கினையே. ” | | | - புறம். 42 |
2. உள்ளியது முடிக்கும் வேந்தனது சிறப்பும் = ‘எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்தும் திண்ணிய’ திறலுடைய வேந்தன் சீரும்; ‘ஏற்று வலனுயரிய’ எனும் நக்கீரர் புறப்பாட்டில், “கூற்றொத் தீயே மாற்றரும் சீற்றம், வலியொத் தீயே வாலி யோனைப், புகழொத் தீயே இகழுநர் அடுநனை, முருகொத் தீயே முன்னியதுமுடித்தலின், ஆங்காங்கு அவரவர் ஒத்தலின் யாங்கும் அரியவும் உளவோ நினக்கே . . . ” - புறம். 56 என இத்துறை வருதல் காண்க. இன்னும் பட்டினப்பாலையில் திருமாவளவனை, “. . . . . . . . . . . . . . மருங்கற மலையகழ்க் குவனே, கடல்தூர்க் குவனே, வான்வீழ்க் குவனே, வளிமாற் றுவனெனத் தான் முன்னிய துறைபோகலின்” - பட்டினப்பாலை. வரி: 270 - 273 எனப் பாராட்டுவது மித்துறையாகும். 3. தொல் லெயிற்கு இவர்தலும் = பகைவர் முன் பற்றாத பழைமையான அரண் மதிலைப் பற்றி முற்றியோர் ஏறுதலும்; | 1. | “மைந்துடை ஆரெயில் புடைபட வளைஇ வந்துபுறத் திறுக்கும் பசும்பிசிர் ஒள்ளழல் |
|