“கலஞ்செய்கோவே” என்னும் புறப்பாட்டும் இத்துறையேயாம்.

15.   கழிந்தோர் தேஎத்துக் கழிபடருறீஇ ஒழிந்தோர் புலம்பிய கையறு நிலையும் = மாய்ந்தோர்மாட்டு அவருக்காக மிகவருந்தி மற்றையோ ரிரங்கும் கையறு நிலைக்காஞ்சியும்;

“இளையோர் சூடார், வளையோர் கொய்யார்,
 நல்லியாழ் மருப்பின் மெல்ல வாங்கிப்
 பாணன் சூடான், பாடினி யணியாள்,
 ஆண்மை தோன்ற வாடவர்க் கடந்த
 வல்வேற் சாத்தன் மாய்ந்த பின்றை
 முல்லையும் பூத்தியோ வொல்லையூர் நாட்டே. ”

புறம். 242

இதற்கு, “கணவனொடு மனைவியரும் கழிந்துழி இறந்து படா தொழிந்த ஆயத்தாரும் விறலியரும் தனிப்படருழந்த செயலறு நிலைமை” எனக் கூறுவர் நச்சினார்க்கினியர்; அது மற்ற மூதானந்தம் கையறுநிலைகளு ளடங்குதலின் ஈண்டுப் பொந்தாமை யறிக.

16.   காதலியிழந்த தபுதாரநிலையும் = அன்புடை மனைவியையிழந்த கணவனது தபுதாரநிலைக் காஞ்சியும்;

“ஓவத் தன்ன விடனுடை வரைப்பிற்
 பாவை யன்ன குறுந்தொடி மகளி
 ரிழைநிலை நெகிழ்த்த மன்னற் கண்டிகும்,
 கழைக்க ணெடுவரை யருவி யாடிக்
 கான யானை தந்த விறகிற்
 கடுந்தெறற் செந்தீ வேட்டுப்
 புறந்தாழ் புரிசடை புளர்த்து வோனே. ”

- புறம். 251

குறிப்பு : “தாரம்தபு” என்பது “தபுதாரம்” என நிலைமாறி நின்றது; முன்றில், கடைப்புறம் என்பனபோல. அதனால் சொல்மாற்றி, “தாரம்தபுநிலை = இல்லாளையிழந்த நிலை” எனப் பொருள் கொள்ளற்பாற்று. தபுதல் = கெடுதல்; அதாவது இழவு.

17.   காதலனிழந்த தாபதநிலை = காதற் கணவனையிழந்து தவிக்கும் மனைவிநிலை குறிக்கும் தாபதநிலைக் காஞ்சியும்;