வழித்தாமாதலின் அவற்றை விலக்கி, யாண்டும் எஞ்ஞான்றும் துன்பம் தீர்ந்த இன்ப வகையே உவகையாகுமென்று அதன் இயல் விளங்க “அல்லல் நீத்த உவகை” எனத் தெளிக்கப்பட்டது.

புலனே என்பதன் ஏயும், ‘என்றும்’ எண்குறிப்பன. ஈற்றேகாரம், தேற்றம் அசையுமாம்.

கருத்து : இதற்கு முன்வரை முதற்சூத்திரங் கூறும் “பண்ணைத்தோன்றும் எண்ணான்குணர்வின்” மெய்ப்பாட்டுவகை விரித்து, இதில் முன் இரண்டாம் சூத்திரம் சுட்டிய நாலிரண்டாகும் பாலவாய்ச் செய்யுட் பொருள் சிறக்கவரும் உள்ளுணர்வுகள் குறிக்கப்படுகின்றன.

பொருள்; ஆங்கவை ஒருபாலாக ஒருபால் = இதற்குமுன் “நகையே. . . எட்டே மெய்ப்பாடென்ப” என்பது முதல் “செல்வம் புலனே. . . உவகை நான்கே” என்பது வரை சூத்திரங்களில் கூறப்பட்ட மெய்ப்பாட்டுணர்வுவகை எட்டும் ஒருபான்மையவாக, மற்றொரு பெற்றியவாய்; உடைமை. . . நடுக்கெனாஅ இவையுமுளவே = உடைமை முதல் நடுக்குவரை எவ்வெட்டாய் எண்ணப்படு முணர்வுகளும் செய்யுட்பொருள் சிறக்க வருவனவுள; அவையலங்கடையே = இவை உளவாதல் முன் குறித்த மெய்ப்பாடு எட்டன்வகை தோன்றாவிடத்தாம்.

குறிப்பு : இதில் கூறப்பெறும் உணர்வு முப்பத்திரண்டும் ‘எனாஅ’ எனும் அளபெடை இடைச்சொற்களால் எவ்வெட்டாய்ப் பிரித்து எண்ணப்படுதலால், இவை முதலிற் குறித்த “நானான்காய்ப் பண்ணைத் தோன்றும் மெய்ப்பாடு எட்டன்”