பக்கம் எண் :

தொல்காப்பியர் பொருட்படலப் புத்துரை419

தலைவியை முன்னிலைப் படுத்தித்தான் முதலிற் சொல்லியதன் ஆற்றாவேட்கையை அவள் ஏற்றுரை தாராமை நேர்மையன்று; எனில், அவள் வாளாமை அன்புக் குறையாலன்று; பெண்மைக்குரிய பெருநாணால் அவள் பேசக் கூசினள்; அஃதவள் திருமுகம் இறைஞ்சுதலாற்றேற்றம். தன்னளவில் கைமிகு காமந்தாங்குந்தரமன்று; அதன் மேலவள் கண்ணும் தோளும் தன்னை யணங்குவதாலும் தன்னாற்றாமைக் கவள்இரங்கி இணங்குவதே முறை எனத் தலைவன் இரப்பதை மருதனிளநாகனாரிதிற் றெளிப்பது காண்க.

3. நன்னய முரைத்தல் - தலைவியின் நலம் பாராட்டல் இதற்குச் செய்யுள்:

1. மதியு மடந்தை முகனு மறியா
பதியிற் கலங்கிய மீன்”
  (குறள். 1126)

2. “கயலெழுதி, வில்லெழுதிக் காரெழுதிக், காமன்
செயலெழுதித், தீர்ந்தமுகம் திங்களோ? காணீர்
திங்களோ காணீர் திமில்வாழ்நர் சீறூர்க்கே
அங்கணேர் வானத் தரவஞ்சி வாழ்வதுவே”
 (சிலப். கானல் 11)

4.  நகை நனியுறாஅ அந்நிலையறிதல் - தலைவன் தன்னய முரைத்தற் ககமகிழும் தலைவி அதை மறைக்க, மலராது முகிழ்க்குமவள் முறுவற் குறிப்பைத் தலைவன் தேறல். இதற்குச் செய்யுள் :

1. “மாணிழை பேதை நாறிருங் கூந்தல்
ஆணமு மில்லாள் நீருறை சூருடைச்
சிலம்பிற் கணங்காய் முயன்ற செறியியல்
நொதுமல் நோக்கைக் காண்மோ, நெஞ்சே
வறிதான் முறுவற் கெழுமிய
நுடங்குமென் பணைவேய் சிறுகுடி யோளே. ”
 (இளம்பூரணர் உரைமேற்கோள்)
2. “யானோக்குங் காலை நிலனோக்கும்; நோக்காக்கால்
தானோக்கி மெல்ல நகும்”
 (குறள் : 1149)

5.   மெலிவு விளக்குறுத்தல்  தன்னுறு வேட்கை தாங்கொணாத் தலைவன் தானுறு தளர்வைத் தலைவிக்குத் தெளித்தல், இதற்குச் செய்யுள் :