| 56 | நாவலர் ச. சோமசுந்தர பாரதியாரின் நூல் தொகுதி |
வரையகச் சிறுதினைச் செவ்வாய்ப் பாசினம் கடியும் கொடிச்சி”யைத் தலைமகளாக்கும் நற்றிணை (134ஆம்) பாட்டும், இன்னும் இதுவேபோல் பல பழம்பாட்டுக்களும் பிறப்பாற் சிறப்பெதுவுமில்லாத ஆயர், குறவர், நுளையர் முதலிய யாரும் காதற்றலைமக்க ளாதற்குரியர் என்பதைத் தெளிவாக்கும்: | 1. | “பாங்கரும் பாட்டங்காற் கன்றொடு செல்வோம். எம்
தாம்பி னொருதலை பற்றினை, ஈங்கெம்மை
முன்னைநின் றாங்கே விலக்கிய எல்லா! நீ
என் ஏமுற்றாய்?விடு.
விடேன், தொடீஇய செல்வார்த் துமித்தெதிர்மண்டும்
கடுவய நாகுபோ னோக்கிக் கொடுமையா
நீங்கிச் சினவுவாய் மற்று.
. . . . . . . . . . . . . . . .
கலத்தொடியாஞ் செல்வுழி நாடிப் புலத்தும்
வருவையா னாணிலி நீ” | | | (முல்லைக்கலி16) |
| 2. | “கடிகொள் ளிருங்காப்பிற் புல்லினத் தாயர்
குடிதொறும் நல்லாரை வேண்டுதி, எல்லா!
இடுதேள் மருந்தோ நின்வேட்கை? தொடுதரத்
துன்னித்தந் தாங்கே நகைகுறித் தெம்மைத்
திளைத்தற் கெளியமாக் கண்டை, அளைக்கெளியள்
வெண்ணெய்க்கும் அன்னளெனக் கொண்டாய்;
ஒண்ணுதால்!
ஆங்குநீ கூறி னனைத்தாக; நீங்குக.
. . . . . . . . . . . . . . . . . .
நின்றாயநீ சென்றி, எமர்காண்பர்; நாளைஎங்
கன்றொடு சேறும் புலத்து. ” | | | (முல்லைக்கலி - 10) |
| 3. | “யாரிவன் என்னை விலக்குவான்?நீருளர்
பூந்தா மரைப்போது தந்த விரவுத்தார்க்
கல்லாப் பொதுவனை! நீமாறு, நின்னொடு
சொல்லல் ஓம்பென்றார் எமர்”. | | | (முல்லைக்கலி - 12) |
|