ஒழுகவென்னுமெச்சம் (1) நுகருமென ஒருசொல் வருவித்து அதனோடு கூட்டி முடிக்கப்பட்டது; ஒழுகவும் போகம் நுகரவும் வேண்டி யெனினும் அமையும். வேண்டி, பொறாது, துரப்ப என நின்ற வினையெச்சங்கள் ஒடுங்காவென்னும் பெயரெச்சமறையின் முதனிலையோடு முடிந்தன.

இனி, ‘பகல்விளங்கலை‘ என்னும் பாடத்திற்குத் ¹திங்கண்மண்டிலமாக்கி, ‘மாறிவருதி’ என்பதற்குத் தேய்ந்தும் வளர்ந்தும் வருதியெனவும் பிறவும் அதற்கேற்ப வுரைப்ப (உரைப்பவர் இளம்பூரணர்)

(கு - ரை.) 1. ‘‘தொன்றுபட்டு வழிமொழிய” (புறநா. 17 : 4)

2. புறநா. 51 : 45; 189 : 1 - 2 ‘‘பொதுமொழி பிறர்க்கின்றி முழுதாளுஞ் செல்வர்க்கு” (கலித். 68) ; ‘‘அரசன் போகம் வேண்டிப் பொதுச் சொற் பொறானாய்” (நெடுநல். அவதாரிகை) ; ‘‘கொடியு முரசுங் கொற்ற வெண் குடையும், பிறர்கொளப் பொறாஅன் றானே கொண்டு” (சிதம்பர மும்மணி. 25)

4. ‘‘ஓம்பா தீயு மாற்ற லெங்கோ” (புறநா. 23 : 33) ; ‘‘ஓம்பா வீகையின் வண்மகிழ் சுரந்து” (பதிற். 42 : 13)

5. ‘‘ஒன்னாதார்க் கடந்தடூஉ முரவுநீர் மாகொன்ற, வென்வேலான்” (கலித். 27 : 15 - 6)

6. யாங்கனம் : ‘‘நீங்கு கென்றியான் யாங்கன மொழிகோ” (அகநா. 90 : 8) ; ‘‘யாங்கனம் வந்தனை” (மணி. 5 : 41) . ஒக்குமெனக் கூறாமல் ஒவ்வாதெனக்கூறலும் உவமையாமென்பதற்கு இவ்வடி மேற்கோள்; தொல். உவம. சூ. 33, பேர்.

7. ‘‘மலர்ந்த ஞாலம் புலம்புபறக் கொடுப்ப” (அகநா. 4 : 5) ; ‘‘அழிகுநர் புறக்கொடை” (பு. வெ. 55, கொளு.)

8. புறநா. 65 : 6 - 8. 10. புறநா. 374 : 17 - 8.

மு. ‘‘ஒரீஇக் கூறலும்” (தொல். உவம. சூ. 35, இளம்.) என்பதற்கு மேற்கோள்; ‘‘வையங் காவல......பல்கதிர் விரித்தே’ என்னும் பாட்டினுள், ‘கடந்தடு தானைச் சேரலாதனை’ என்னுந்துணை உவமத்