மு. பாடாண்டிணைத் துறைகளுள், ‘சேய்வரல்வருத்தம் வீடவாயில், காவலர்க் குரைத்த கடைநிலை’என்பதற்கு மேற்கோள் (தொல். புறத்திணை. சூ. 29, இளம்.) ; ‘வாயிலோயே.....சோறே: இது தலைவனைஎதிர்ப்பட்டுக் கூறாது வாயிலோனை நோக்கிக் கூறலிற்பரிசில் கடாயதன்றாம்’ (தொல். புறத்திணை. சூ. 35, ந.) (206) 207 | எழுவினி நெஞ்சஞ் செல்கம் யாரோ பருகு வன்ன வேட்கை யில்வழி அருகிற் கண்டு மறியார் போல அகனக வாரா முகனழி பரிசில் | | 5 | தாளி லாளர் வேளா ரல்லர் வருகென வேண்டும் வரிசை யோர்க்கே பெரிதே யுலகம் பேணுநர் பலரே மீளி முன்பி னாளி போல உள்ள முள்ளவிந் தடங்காது வெள்ளென | | 10 | நோவா தோன்வயிற் றிரங்கி வாயா வன்கனிக் குலமரு வோரே. |
(பி - ம்.) 4 ‘அகனகு’ திணையும் துறையும் அவை. வெளிமான் துஞ்சியபின் அவன் தம்பி இளவெளிமானைப் பரிசில் கொடுவென அவன் சிறிது கொடுப்பக் கொள்ளாது பெருஞ்சித்திரனார் பாடியது. (இ - ள்.) எழுந்திருப்பாயாக, இனி எம்முடைய நெஞ்சமே! யாம் போவேமாக; யார்தாம், கண்ணாற் பருகுவது போலும் விருப்பமில்லாத விடத்துத் தம்மருகே கண்டுவைத்தும் கண்டறியாதார்போல உள்ள மகிழ வாராத 1தம்முகம் மாறித் தரப்பட்ட பரிசிலைப் பிறிதோரிடத்துச் செல்ல முயலும் முயற்சியில்லாதோர் விரும்பாரல்லர்? இங்ஙனம் வருவீராக வென்று எதிர்கோடல் வேண்டும் தரமுடையோர்க்கு, பெரிது உலகம்; விரும்புவோரும் பலர்; ஆதலால், மறம்பொருந்திய வலியையுடைய யாளியையொப்ப, உள்ளம் மேற்கோளின்றித் தணியாது, கண்டோர் யாவர்க்கும் தெரியத் தம்மைக் கண்டு இரங்காதவனிடத்தே நின்று திரங்கி உள்ளுறக் கனியாத வலிய பழத்தின் பொருட்டுச் சுழல்வோர்-எ - று. வன்கனியென்றது, நெஞ்சுநெகிழ்ந்து கொடாத பரிசிலை. உலமரலும் அலமரல் போல்வதோர் உரிச்சொல்.
1. ‘‘முகந்திரிந்து, நோக்கக் குழையும் விருந்து” (குறள். 90)
|