திணையும் துறையும் அவை.

சேரமான்கோட்டம்பலத்துத்துஞ்சிய மாக்கோதை தன்பெருங்கோப்பெண்டுதுஞ்சிய காலைச் சொல்லிய பாட்டு.

(இ - ள்.) எப்படிப் பெரிதாயினும்யானுற்ற நோயினது எல்லை எவ்வளவாயிற்று,என்னுயிரைப்போக்கமாட்டாத வலியையுடைத்தல்லாமையால்?கள்ளி வளரப்பட்ட புறங்காட்டுள் வெள்ளிடையின்மூட்டிய தீயை விளைக்கும் சிறியவிறகையுடைய படுக்கையின்கண்ஒள்ளிய அழலாகிய பாயலின்கண்ணேபொருந்தப்பண்ணிமேலுலகத்தே போயினாள், மடவாள்;அவள் மாயவும் இன்னமும்உயிரிருந்துவாழ்வேன்; இவ்வுலகியற்கைஇருந்தவாறுஎன்னோ! - எ - று.

எனைத்தென்றது,உயிரைப் போக்கமாட்டாமையின்நோயை இகழ்ந்துகூறியவாறு.

‘பாவை சேர்த்தி’ என்றோதிஅவளுடம்பை அழகுபடப் பள்ளியுட் கிடத்தியென்றுஉரைப்பாரும் உளர்.

உயிர் செகுக்கலாமைக்குக் காரணம்மதுகையுடைத்தல்லாமையென வுணர்க.

பாயல்சேர்த்தி இன்னும்வாழ்வலெனஇயையும்.

சேர்த்தவெனத் திரிப்பினும்அமையும்.

‘ஞாங்கர் மாய்ந்தனள்’ என்பதற்குஎன்னை நீத்து முன்னே இறந்தாளென்றுமாம்.

(கு - ரை.) 3. மு. புறநா. 225 : 7,237 : 13.

5. பள்ளிப்பாயல் - ஒருபொருட்பன்மொழி.

மு. ‘’கழல்சேர்ந்த தாள்விடலைகாதலிமெய் தீண்டும், அழல் சேர்ந்து தன்னெஞ் சயர்ந்தான்-குழல்சேர்ந்த,தாமந் தரியா தசையுந் தளிர்மேனி, ஈமந் தரிக்குமோவென்று” (தண்டி. சூ. 68, மேற்.)

காஞ்சித்திணைத்துறைகளுள், ‘காதலியிழந்ததபுதாரநிலை’ என்பதற்கு மேற்கோள்; தொல்.புறத்திணை. சூ. 19, இளம்.; சூ. 24, ந.

246