4. ‘ அணில்வரிக் கொடுங்காய்எனப் புறத்தினுங் காட்டினராதலின், கொடுங்காயென்பதுபெயர்; வரி - அடை’ ( சிலப். 16 : 22 - 8, அடியார்.) ;குறில் செறியா ளகரம் வேற்றுமையில் வலிமுன்திரியாது இயல்பானதற்கு மேற்கோள்; நன். சூ.228, b; நன். வி. சூ. 229; இ. வி. சூ. 139, உரை. 8. “கலந்தவனைக் கூற்றங் கரப்பக்கழியா, தலந்தினையுமவ்வளைத் தோளி-உலந்தவன், தாரொடுபொங்கி நிலனசைஇத் தான்மிசையும், காரடகின் மேல்வைத்தாள்கை “ (பு. வெ. 257) 7-9. ‘துன்புறுவன என்றார், வெள்ளெட்சாந்தொடு........வதியும்: என்பதனை; இது புறம்‘ (சிலப்.18 : 34 - 6, அடியார்.) 11-5. தொல். இடை . சூ. 5, தெய்வச்.மேற். 7 - 15. “காதல ரிறப்பிற் கனையெரிபொத்தி, ஊதுலைக் குருகினுயிர்த்தகத் தடங்கா,தின்னுயி ரீவ ரீயா ராயின், நன்னீர்ப் பொய்கையினளியெரிபுகுவர், நளியெரி புகாஅ ராயி னன்பரோ, டுடனுறைவாழ்க்கைக்கு நோற்றுடம் படுவர்” (மணி. 2 : 42 -7) மு. காஞ்சித்திணைத்துறைகளுள்,‘நல்லோள் கணவனொடு நளியழல் புகீஇச், சொல்லிடையிட்ட மாலைநிலை’ என்பதற்கு மேற்கோள்; தொல். புறத்திணை. சூ. 19, இளம்.;சூ. 24, ந. (246) 247 | யானை தந்த முளிமர விறகிற்
கானவர் பொத்திய ஞெலிதீ விளக்கத்து
மடமான் பெருநிரை வைகுதுயி லெடுப்பி
மந்தி சீக்கு மணங்குடை முன்றிலின் | | 5 | நீர்வார் கூந்த லிரும்புறந் தாழப்
பேரஞர்க் கண்ணள் பெருங்காடு நோக்கித்
தெருமரு மம்ம தானேதன் கொழுநன்
முழவுகண் டுயிலாக் கடியுடை வியனகர்ச்
சிறுநனி தமிய ளாயினும் | | 10 | இன்னுயிர் நடுங்குந்த னிளமைபுறங் கொடுத்தே. |
(பி - ம்.) 6 ‘பேரமர்க்’ 10 ‘இன்னுயிர்நீங்குந்’ திணையும் துறையும் அவை. அவள் தீப்பாய்வாளைக் கண்டு மதுரைப்பேராலவாயார்சொல்லியது. (இ - ள்.) யானை கொண்டுவரப்பட்டஉலர்ந்த மரத்துவிறகால் வேடர் மூட்டப்பட்ட கடைந்துகொள்ளப்பட்டஎரியாகிய விளக்கினது ஒளியை யுடைத்தாகிய மடவியமானாகிய பெரியநிரை வைகிய உறக்கத்தை எழுப்பிமந்தி தூக்கும் அணங்குடைத்தேவியையுடைய முற்றத்துநீர் வடிந்த மயிர் மிக்க புறத்தில்வீழப் பெரிய துன்பமேவிய
|