பக்கம் எண் :

343

     

அவர்க்குக்   குறிப்பாயுணர்த்தினான்.   அது   கண்டு,   கையறவுமிக்க
கழாத்தலையார் இப் பாட்டினைப் பாடினார். இதன்கண், “வேந்தே! களிறு
பெறுவேமென்னின், அவை அம்பு பட்டுப் புண்ணுற்று வீழ்ந்தொழிந்தன:
தேர் பெறலாமென்னின், அவை பீடழிந்து சிதைந்து நிலத்தே கிடக்கின்றன;
குதிரைகளோ வெனின், அவை  வாள்வடுப்பட்டுக்  குருதி  வெள்ளத்தில்
வீழ்ந்து கிடக்கின்றன;  இதனால்  பெறற்குரிய  பெருவளம்  பெறாமையின்
இரவலர் இரங்குவாராயினர். தடாரிப்பறையை யறைந்துகொண்டு யான் வந்தது
நின்   தோளிடத்தே  அரவுபோற்சுற்றிக்கொண்டிருக்கும்  ஆரத்தைப்
பெறற்பொருட்டேபோலும்” என ஆசிரியர் அவனது மறமாண்பும் கொடை
நலமும் தோன்றப் பாடியுள்ளார்.

 களிறு முகந்து பெயர்குவ மெனினே
ஒளிறுமழை தவிர்க்குங் குன்றம் போலக்
கைம்மா வெல்லாங் கணையிடத் தொலைந்தன
கொடுஞ்சி நெடுந்தேர் முகக்குவ மெனினே
 5.கடும்பரி நன்மான் வாங்குவயி னொல்கி
 நெடும்பீ டழிந்து நீலஞ்சேர்ந்
கொய்சுவற் புரவி முகக்குவ மெனினே
மெய்ந்நிறை வடுவொடு பெரும்பிறி தாகி
வளிவழக் கறுத்த வங்கம் போலக்
 10.குருதியம் பெரும்புணல் கூர்ந்தோழிந் தனவே, 
                                  யாங்க
 முகவை யின்மையி னுகவை யின்றி
இரப்போ ரிரங்கு மின்னா வியன்களத்
தாளழிப் படுத்த வாளே ருழவ
கடாஅ யானைக் கால்வழி யன்னவென்
 15. தெடாரித் தெண்கண் டெறிர்ப்ப வொற்றிப்
 பாடி வந்த தெல்லாங் டூகாடியர்
முழவுமரு டிருமணி மிடைந்ததோள்
அரவுற ழார முகக்குவ மெனவே.

     திணை: வாகை. துறை: மறக்களவழி. சேரமான் குடக்கோ நெடுஞ்
சேரலாதன் சோழன் வேற்பஃறடக்கைப் பெருவிறற்கிள்ளியொடு போர்ப்
புறத்துப் பொருது வீழ்ந்து ஆரம் கழுத்தினதாக உயிர் போகாது
கிடந்தானைக் கழாத்தலையார் பாடியது.


     உரை: களிறு முகந்து பெயர்குவம் எனினே - களிறுகளைத் தரப்
பெற்றுச் செல்வேமென்று கருதினால்; ஒளிறு மழை தவிர்க்கும் குன்றம்போல
- விளங்குகின்ற மழைமுகிலைத் தடுக்கும் குன்றுகளைப் போல; கைம்மா
எல்லாம் கணையிடத் தொலைந்தன - யானைக ளெல்லாம் நின் அம்புபட்டு
இறந்தன; கொடுஞ்சி்நெடுந்தேர் முகக்குவம் எனின் - கொடுஞ்சியொடு
கூடிய நெடிய தேர்களைத் தரக்கொண்டு செல்வோமென்றார்; கடும்பரி
நெடுமான் வாங்கு வயின் ஒல்கி - கடிய