பக்கம் எண் :


1602 திருத்தொண்டர்புராணம் மூலமும் உரையும்

 

     அர்ச்சித்திடப் புகலும் - சடைமுடியாரும் - வெளிப்படலும்
- உலகப் பற்றறுத்த போதே இறைவன் வெளிப்படுவன் என்பதுண்மை.
"யானெனதென் றற்ற விடமே திருவடியா" (கந்தர் கலிவெண்பா) என்றது
காண்க.

     முடியாரும் - உம்மை சிறப்பும்மை. முன் உள்ளே நிறைந்து
பூசைகொண்ட அவரும் என இறந்தது தழுவிய எச்சவும்மை என்றலுமாம்.

     வெளிப்படலும் - முன்னர்க் "கோளமதனில் உள் நிறைந்து
பூசைகொ"ண்ட அவர், இப்போது காதல்கூர வெளிப்பட்டனர் என்க.
"மறைய நின்றுளன்...முறுக வாங்கிக் கடைய முன்னிற்குமே" (அப்பர் -
திருக்குறுந்தொகை - பொது.) என்றபடி அன்பு முறுகி விளைந்த இடத்தே
தான் இறைவரது வெளிப்பாடு நிகழுமென்க. நாயன்மார் சரிதங்கள்
பலவுங்காண்க.

     தேவியோடும் விடையேறி - அடியார்க் கருள்தந்து தம்முலகம்தர
வரும்போதெல்லாம் இவ்வாறு வருவர் சிவபெருமான். 52

     1258. (வி-ரை.) புராண முனிவர் - பழைய முனிவரர். புத்தேளிர்
- தேவர்கள்.

     விமலமூர்த்தி - சிவபெருமான். விமலமூர்த்தி என்னும் அன்மொழித்
தொகைத் தொடர்மொழி மலங்கட்குப் பகையான திருமேனியையுடையவர்
எனப் பொருள்தரும். "மூலமாகிய மும்மல மறுக்குந், தூயமேனி"
(திருவாசகம்) என்பது காண்க.

     காதல்கூர - தம்மை அவர்க்குத் தாதை எனக் கொள்கின்றாராதலின்
காதல் என்ற சொல்லாற் கூறினார்.

     பத்தி முதிர்ந்த- முறுகி வளர்ந்த அன்பினையுடைய. "முறுக
வாங்கிக்கடைய" என்ற கருத்துமிது. (கடைதல் - தியானித்தல்; "தியான
நிர்மதனாத்" என்பது சுருதி.)

     பாலகனார் - விமலனார் தம்மைத் தாதை எனக்கொள்வார் காதல்
கூர வெளிப்பட்டபடியால் அதற்கேற்ப நாயனாரையும் பாலகனார் என்ற
சொல்லாற் கூறினார்.

     பாதமலர்கள்மேல் விழுதல் - பாதத்தின்கீழ் மரம்போல வீழ்ந்து
அவசமாய்க் கிடத்தல். இக் கருத்துப்பற்றியே மேல்வரும் பாட்டில். "கீழ்
விழுந்தவரை எடுத்து" என்றது காண்க. மேல் - ஏழனுருபு. வரும் பாட்டில்
கீழ் என்பதுமது. 53

1259.





தொடுத்த விதழி சூழ்சடையார் துணைத்தா ணிழற்கீழ்
                                      விழுந்தவரை
எடுத்து நோக்கி "நமபொருட்டா லீன்ற தாதை விழவெறிந்தாய்,
அடுத்த தாதை யினியுனக்கு நா" மென் றருள்செய்
                                      தணைத்தருளி
மடுத்த கருணை யாற்றடவி யுச்சி மோந்து மகிழ்ந்தருள,    54
   
1260.



செங்கண் விடையார் திருமலர்க்கை தீண்டப் பெற்ற சிறுவனா
ரங்கண் மாயை யாக்கையின்மே லளவின் றுயர்ந்த சிவமயமாய்ப்
பொங்கி யெழுந்த திருவருளின் மூழ்கிப் பூமே லயன்முதலாந்
துங்க வமரர் துதிசெய்யச் சூழ்ந்த வொளியிற் றோன்றினார். 55

     1259. (இ-ள்.) வெளிப்படை. தொடையாகிய கொன்றை மாலை சூழ்ந்த
சடையினையுடைய சிவபெருமானார் தமது துணைத்தாள்களினீ ழலின் கீழே
விழுந்தவரை எடுத்து நோக்கி, "நம்பொருட்டாக உன்னைப்பெற்ற தந்தை
வீழும் படி நீ எறிந்தாய்; இனி, உனக்கு நாமே அடுத்த தந்தையாயினோம்"
என்று அருளிச்செய்து, அவரை அணைத்தருளி, நிறைந்தகருணையினால்
தடவி; உச்சிமோந்து மகிழ்ந்தருள, 54

     1260. (இ-ள்.) வெளிப்படை. செங்கண் விடையினையுடைய
சிவபெருமானது மலர்போன்ற திருக்கையினாலே தீண்டப்பெற்ற
விசாரசருமராகிய சிறுவனார், அவ்விடத்தே தமது மாயை உடம்பின்
மேல் அளவில்லாமல் உயர்ந்த சிவமயமாய்ப்