கடி - மணம்; தோடு - பூவிதழ்; சோதி - ஞானவொளி யுருவினராகிய
சிவபெருமான். “சோதியே சுடரே சூழொளி விளக்கே”. (திருவா)
|
தொண்டுபட்டு - தொண்டாகி அமைந்து; படுதல் - உண்டாதல்.
|
இத்திருப்பாட்டின் கருத்தினைப் போற்றி அதுவேயாறாக இந்நாயனாரது சரிதங்
கூறியருளினார் நம்பியாண்டார் நம்பிகள்; “முடியரசா, மத்திற்கு மும்மை நன் றாலரற்
காயைய மேற்றலென்னும், பத்திக் கடலையடிகள்” (திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி - 56).
|
இவ்வெண்பாக்கள் எல்லாம் உலக நிலைபே றின்மையினையே குறித்துப்
பாசநீக்கத் தன்மை காட்டுதலின், “அற்றது பற்றெனி லுற்றது வீடு” என்றபடி, இவற்றை
“முத்திப் பதமொரொர் வெண்பா” (திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி - 56) என்று
அருளினர்.
|
ஓடேந்தி உண்பது வீடுபெறும் வழி என்பதாம். “நிரந்தர மாக நினையு மடியார்,
இரந்துண்டு தன்னடி யெட்டச்செய் தானே” - (திருமந்); அரச செல்வம் பற்று
விளைத்துப் பிறவிக்கேதுவாகும்; சோதிக்குத் தொண்டுபட்டு ஓடேந்தி உண்பது வீட்டுக்
கேதுவாகும்; ஆதலின் அதனினும் இது மும்மை உறும் என்றபடி.
|
மும்மை - பன்மடங்கு பெரிது என்னும் பொருட்டு. 10
|
11. திருஆனைக்கா
|
| | குழீஇயிருந்த சுற்றங் குணங்கள்பா ராட்ட
வழீஇயிருந்த வங்கங்க ளெல்லாந் - தழீஇயிருந்து
மென்னானைக் காவா விதுதகா தென்னாமுன்
றென்னானைக் காவடைநீ சென்று. 11
| |
(இ-ள்) குழீஇ யிருந்த....பாராட்ட - சுற்றிக் கூடியிருந்த சுற்றத்தார்கள்
குணங்களை எடுத்துப் பாராட்டிக்கூற; வழீஇயிருந்த....தழீஇயிருத்தும் - நழுவிக் கிடந்த
அங்கங்களை எல்லாம் தழுவிச் சேர்த்து இருந்து கொண்டும்; என்....முன் - எனது
ஆனைபோன்ற இவருக்கு இவ்வாறு நேர்ந்தது தகாது என்று சொல்லித் துக்கப்படாத
முன்னே; தென்....சென்று - அழகிய திருவானைக்காவினை நீ சென்று அடைவாயாக.
|
(வி-ரை) குழீஇயிருந்த சுற்றம் - ஒருவரது மரண நிலையின்போது சுற்றத்தார்
சுற்றிலும் கூடிப் பரிதவிக்கும் தன்மை பற்றிக் கூறியது.
|
வழீஇயிருந்த அங்கங்கள் - மரணத்தின்பின் நிலைகுலைந்து கிடந்த அங்கங்கள்.
|
ஆனைக்கு - ஆனைபோன்ற ஆண்மையுடைய இவனுக்கு. தோற்றமும் நடையும்
உவமை. இது - இக்கதி - சாவு.
|
தென் - அழகிய; தென்றிசையில் உள்ள என்றலுமாம்.
|
திருவானைக்கா - சோழநாட்டில் காவிரி வடகரை 60-வது பதி. 11
|
12. திருமயிலை
|
| | குயிலொத் திருள்குஞ்சி கொக்கொத் திருமல்
பயிலப் புகாமுன்ன நெஞ்சே - மயிலைத்
திருப்புன்னை யங்கானல் சிந்தியா யாயின்
இருப்பின்னை யங்காந் திளைத்து. 12 | |