திருவாரூர்ச் செல்வம் - திருவாரூர்ப் பெருமானாரது அருட் டிறங்களை;
செல்வம் - நம்மைகள்; “திருவாரூர் நிகழ் செல்வஞ் சொன்னார்” (2393) என முன்னர்
வந்த கருத்தும் காண்க.
வினவி இன்புற்றார் - வினவி, அதனை நம்பிகள் சொல்லக் கேட்டு, இன்புற்றார்
என்க; அதனை நம்பிகள் சொல்லக் கேட்டு என்பது இசையெச்சம்.
|
முதல் - முதன்மை பெற்ற; முதல்வராகிய. 20
|
| 4249. | ஒருவ ரொருவ ரிற்கலந்து குறைபா டின்றி யுயர்காதல்
இருவர் நண்பின் செயல்கண்ட விரண்டு திறத்து மாந்தர்களும்
பெருகு மகிழ்ச்சி கலந்தார்த்தார் பெருமா டமிழின் பெருமாளை
வருகை வரையின் மிசையேற்றித் தாம்பின் மதிவெண் குடைகவித்தார்.
|
(இ-ள்) ஒருவர்......கண்ட - ஒருவர் ஒருவருள்ளே மனங்கலந்து எவ்விதமான
குறைவும் இல்லாமல் உயர்வாகிய பெரிய விருப்பமுடைய இருவரது நட்பின் செயலைக்
கண்ட; இரண்டு....ஆர்த்தார் - இருபக்கத்தில் உள்ள மக்களும் பெரிய மகிழ்ச்சி
பொருந்தி ஆரவாரித்தார்கள்; பெருமாள்....கவித்தார் - சேரமான் பெருமாள் தமிழின்
பெருமாளாகிய நம்பிகளைத் தாம் ஏறி வந்த யானையின் மேல் ஏற்றித் தாம் அவர்
பின்னே யமர்ந்து மதிபோன்ற வெண் கொற்றக் குடையினைக் கவித்தனர்.
|
(வி-ரை ) ஒருவர் ஒருவரிற் கலந்து - கலத்தலாவது மன வொற்றுமையுடைய
நட்பினால் ஒன்று கூடுதல்; ஒருவர் ஒருவரில் - நம்பிகள் மனம் சேரலனாருள்ளும்,
அவர்மனம் நம்பிகள் மனத்துள்ளும் நண்பினால் ஒருமைப்படுதல்; “காத லிருவர்
கருத்தொருமித்து”
|
உயர்காதலிருவர் நண்பின்செயல் - உயர்ந்த பெரு விருப்பத்தினை
மேற்கொண்டமையால் இவ்விருவரது நட்பினால் விளைத்த முனபாட்டிற் கூறிய செயல்.
|
இரண்டு திறத்து மாந்தர்கள் - நம்பிகள் உடன் வந்த பரிசனங்களும்,
சேரலனாருடன் போந்த மந்திரிமார்கள் முதலியோரும்.
பெருமாள் தமிழின் பெருமாளை - இருவரும் தோழமையால் ஒப்பாந்தன்மை
பெற, இருவரையும் பெருமாள் என்ற ஒரு தன்மை குறிக்கும் பெயராற் கூறினார்;
பெருமாள் - அரசர். சேர அரசர்களைப் பெருமாள் என்று வழங்குதல் மரபு; தமிழின்
பெருமாள் - தமிழின் தலைவர்; “தமிழ்நாதன்” (232).
|
வரு கைவரை - வரும் - தாம் ஏறிக்கொண்டுவர வந்த; கைவரை - யானை;
கையையுடைய மலைபோன்றது என்பது சொற்பொருள்.
|
தாம்பின்.....கவித்தார் - அவர்பின் தாம் ஏறி அமர்ந்து வெண் கொற்றக் குடை
ஏந்தினார்; கவித்தல் - முடிமீது நிழல்படக் குடைபிடித்தல். “பிடிமேற் பார்,
முழுதுமேத்த நம்பியை முன் பேற்றிப் பின்பு தாமேறிப், பைம்பொன் மணிச்சா
மரைவீசி” (3894); என்றபடி முன் முறையிற் சேரலனார் யானையின்மேல் நம்பிகளை
முன் ஏற்றிப் பின்பு தாம் அமர்ந்து சாமரை யிரட்டினார்; இங்கு நீண்ட தூரம் செல்லவேண்டியிருத்தலின் வெண்குடை கவித்தார் என்பது. 21
|
| 4250. | உதியர் பெருமாள் பெருஞ்சேனை யோதங் கிளர்ந்த தெனவார்ப்பக்
கதிர்வெண் டிருநீற் றன்பர்குழாங் கங்கை கிளர்ந்த தெனவார்ப்ப |