பரத்தையிற் பிரிவு

25.27 இயற்பட மொழிதல்

    இயற்பட மொழிதல் என்பது தலைமகனை யியற்பழித்தவர்க்கு, அன்று நம் பொருட்டாக நம்புனத்தின் கண்ணே மாந்தழை யேந்தி வந்தார் இன்று என்னெஞ்சத்தின்கண்ணார்; அது கிடக்க, மறந் துறங்கினேனாயின் அமளியிடத்துவந்து என்பயோதரத்தைப் பிரியாதார்; இத்தன்மையாரை நீங்கள் கொடுமை கூறுகின்ற தென்னோ வெனத் தலைமகள் அவனை யியற்பட மொழியாநிற்றல். அதற்குச் செய்யுள்-

378. அஞ்சார் புரஞ்செற்ற சிற்றம்
        பலவர்அந் தண்கயிலை
    மஞ்சார் புனத்தன்று மாந்தழை
        யேந்திவந் தாரவரென்
    நெஞ்சார் விலக்கினும் நீங்கார்
        நனவு கனவுமுண்டேற்
    பஞ்சா ரமளிப் பிரிதலுண்
        டோவெம் பயோதரமே.

378

__________________________________________________

25.27.  வரிசிலை யூரன் பரிசு பழித்த
       உழையர் கேட்ப எழில்நகை யுரைத்தது.

    இதன் பொருள்: அஞ்சார் புரம் செற்ற சிற்றம்பலவர் அம்தண் கயிலை - இறைவனென்று உட்காதாருடைய புரங்களைக் கெடுத்த சிற்றம்பலவரது அழகிய குளிர்ந்த கயிலைக்கண்; மஞ்சு ஆர் புனத்து - மஞ்சார்ந்த புனத்திண்கண்; அன்று மாந்தழை ஏந்தி வந்தார் அவர் நனவு என் நெஞ்சார் - அன்று மாந்தழையை யேந்திவந்தாராகிய அவர் இன்று நனவின் என்னெஞ்சத்தின்கண்ணார்; விலக்கினும் நீங்கார் - யான் றடுப்பினும் அவ்விடத்தினின்று நீங்கார்; கனவும் உண்டேல் - துயலு முண்டாயின்; பஞ்சு ஆர் அமளி எம் பயோதரம் பிரிதல் உண்டோ - பஞ்சார்ந்த வமளிக்கண் எம்பயோதரத்தைப் பிரிதலுண்டோ! நீர் கொடுமைகூறுகின்றதென்! எ-று.

    அஞ்சார் தறுகண்ணரெனினுமமையும். தழையேந்திவந்தாரென்பதனை முற்றென்று, இளிவந்தன செய்து நம்மைப் பாதுகாத்தார் இன்றிவ்வா றொழுகுவரென் றுரைப்பினு மமையும். கனவு முண்டேலென்பதற்குத் துயில்பெற்றுக் கனாக்காணினென்றுரைப் பினுமமையும். எனது நெஞ்சாரென்பதூஉம், ஊரனைப் பரிசுபழித்த