யனுபவிக்கிறது அறிவென்று சொல்லச்செய்தே நீ இப்பொழுது உடலுக்
கொழிந்து அறிவுக்கு அனுபோகமில்லை யென்கையாலே சாத்திர விரோதமும்,
பிரத்தியக்ஷமாக அறிவு சுகதுக்கங்களை அனுபவிக்கச்செய்தே அனுபோக
மில்லை யென்கையால் பிரத்தியக்ஷ விரோதமும் இவை யிரண்டுந் தப்பாமல்
உண்டாகாநிற்கும்; யாம் உடைப் பதிவகை யாவரும் பலகலை சொல்லுதல்
எளிது அரிது அத்தொழில் புரிவெனப் புல்லிய பழமொழி புதுக்கினையன்றே
- நாம் வத்து நிர்ணயமாக நாட்டப்பட்டது 'சொல்லுதல் யார்க்கு மெளிய
அரியவாஞ், சொல்லிய வண்ணஞ் செயல்' என்று பொருந்தப்பட்ட
திருவள்ளுவப்பயனிற் குறளை நீ இப்பொழுது புதுக்கினாயாகவேண்டும்.
நாமென்றது அலக்ஷியச் சொல். இதன்றியும்; அகண்டிதமெனநீ பகர்ந்தமை
தனக்குப் பந்தம் இதுவெனத் தந்தமை கருதில் பரப்பிரமம் என்றாலுங்
கண்டிக்கப்படாது அகண்டிதமாயிருப்பதொன் றென்று நீ முன்னே
சொன்னதற்கு இப்பொழுது மாயாவுபாதிகளினாலே பந்திக்கப்பட்டு நிற்கு
மென்று நீ சொன்னதை விசாரித்துப் பார்க்கில்; வானில் நடக்குங் காலினைப்
பிடித்துப் பருவிலங்கிட்ட ஒருவன் நீ யன்றே - ஆகாயத்தின்கண்ணே
வியாபரிக்கிற காற்றினைப் பிடித்து அங்கிங் கசையாத வண்ணம் பெருத்த
தொருவிலங்கையிட்டு வைத்தவன் யாவனொருவன் நீ யென்று சொல்லப்படும்.
இது பிரமாதாவை மறுத்தது. இது அவனுடைய பெத்தமாம்.

     மேல் அவனுடைய முத்தியை மறுக்கிறான்; பந்தமது அகல முந்து
விவேகம் வான்வளியெனத் தனில் தானே தோன்றின் - பிரமம்மாயாவு
பாதிகளினாலே பந்திக்கப்பட்டிருக்குமென்று சொன்ன அந்தப்

     1, உந்து - பாடபேதம்.