மெய்யுறு பொருட்கு முன்னர்க்கீடந் தன்னென எடுத்த வேட்டுவன்
இயல்பு கூட்டல் பெறாதே - நீ சிவனோடேகூடி ஒன்றுபட்டிருக்கிற
முத்தித்தன்மைக்கு முன்னே ஒன்று மறியாமற் கிடக்கிறபச்சைப் புழுவைத்
தன்னுடைய சொரூபமாக வேணுமென்று சென்றெடுத்த வேட்டுவாளியினது
இயல்பு உவமையாகக் கூட்டிச் சொல்லுகிறது பெறாது; வண்டு இறும்பு எடா
உட்கொண்டு அது தனக்கு மந்திரவாதந் தந்ததும் இலதே - சிவன் இந்த
ஆன்மாக்களுக்கு மந்திரவாதந் தந்ததும் இலதே - சிவன் இந்த
ஆன்மாக்களுக்கு மந்திர வுபதேசங்களைச்செய்து தற்சொரூபமாக்கினாற்போல
வேட்டுவாளி புழுவையெடுத்துக் கொண்டுபோய்த் தன்னுடைய கூட்டுக்குள்ளே
வைத்து ஒரு மந்திர உபதேசங்களைச்செய்து தற்சொரூபமாக்கினதாகச்
சொல்லப்படாது. ஆகையால் நீ வேட்டுவாளியையும் புழுவையும் முத்திக்கு
உவமை சொன்னது அர்த்தமாகாது; எடுத்திடும் அதனால் அடுத்ததென்று
அறையில்-அப்படியன்றுகாணும், அந்த வேட்டுவாளிசென்று எடுத்துதான்
உபதேசமாக அந்தப் புழு தற்சொரூபமானதென்று நீ சொல்லில்; கருமயிர்க்
குட்டி இருசிறைப்பறவையாயினது எடுத்த தாயர் சாற்றிலரே - கருமை
பொருந்தியிருக்கிற மயிர்க்குட்டிப் புழுவானது தனது வாயில் நூலாலே
கூடுகட்டி அதற்குள்ளே யிருந்து சிலநாட்சென்ற பிறகு பெரிய சிறகினை
யுடைய பறவையாய்ப் பறந்துபோன இதற்கு ஒரு தாயார் வந்தெடுத்து
அது உபதேசமாக இது பறவையானதென்று ஒருத்தர் சொல்லுவாரில்லை.
ஆகையால்; பிறவிப் பேதத்துறை இவை கிடக்க-புழு வேட்டுவாளியானதும்
மயிர்க்குட்டி பறவையானதும் கன்மத்துக்கீடாக அச்சுமாறிப்போனது, முத்திக்கு
உவமையாகாது. ஆகையால்