| | ஏயும் இத்திறன் ஆயுங் காலை
யோகத் தகுதி யாகத் தகுமே
ஞான மின்மையென் றோதுவ தெவன்எனில்
உயிரும் உணர்வும் பயிலுத லின்றி | | 25 | வேட்டுவன் உருவம் மென்புழு உணர்வு
கூட்டுத லால்உருக் கூடுத லானும்
முத்தியில் இறையிற் பற்றுத லின்றித்
தன்உரு அணைந்த பின்அதன் 1நினைவு
மாறுத லானும் ஊறுடைத் தன்றே |
இவையிற்றை விட்டுவிடுவாயாக. இதன்றியும்; ஏயும் இத்திறன் ஆயுங்காலை
யோகத் தகுதியாகத் தகுமே - புழு வேட்டுவாளியானாற் போல ஆன்மாவுஞ்
சிவசொரூபமானதை ஆராயுமிடத்து யோகத்துக்குச் சொல்லலா மொழிந்து
ஞானத்துக்குப் பணியன்று; ஞானமின்மை யென்று ஓதுவது எவன் எனில் -
இது ஞானத்துக்குப் பணியல்ல வென்று சொன்னது ஏனென்னில்; உயிரும்
உணர்வும் பயிலுதலின்றி - ஆன்மாவும் சிவனும் கூடி ஒன்றுபட்டிருக்கிறதே
முத்தியென் றிருக்கச்செய்தே ஆன்மாவும் சிவமும் வேறு பட்டிருக்கு மென்று
நீ சொன்ன தோஷமுமன்றி; வேட்டுவன் உருவம் மென் புழு உணர்வு
கூட்டுதலால் உருக் கூடுதலானும் - வேட்டுவாளியினுடைய சொரூபத்தை
மெல்லிய புழுவினுடைய நினைவானது கூட்டுதலாலே உனக்கு முத்தியிலே
ஒரு சரீரம் கூடுகையினாலும்; முத்தியில் இறையிற் பற்றுதலின்றி - முத்தித்
தானத்திலே நீ ஒரு சொரூபத்தை யெடுத்தும் சிவனோடும் கூடியிருத்தலன்றி
வேறா யிருக்குமென்று சொன்ன தோஷமன்றியும்; தன்உரு அணைந்தபின்
அதன்நினைவு மாறுதலானும் - வேட்டுவாளியினுடைய சொரூபத்தைப்
புழுவானது பெற்றதற்குப் பின்பு முன்னே புழுவாயிருந்த நாம் இப்பொழுது
இந்த வேட்டுவாளியின் சொரூபத்தைப்பெற்று இந்தத் தொழில்களைச் செய்யப்
பெற்றோமே என்கிற நினைவு அதற்கு இல்லாதபடியாலும்; ஊறுடைத்தன்றே
- இதை ஞானத்தாலுண்டா முத்தியென்று சொல்லுகிறது குற்றத்தையுடைத்தாம்.
இது முத்தியில் ஆன்மா ஒரு சரீரத்தோடு கூடியிருக்கு மென்பதனை மறுத்தது.
1. உணர்வு - பாடபேதம். |